சிநேகிதன்

இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்!

2012-01-01T11:28:00.001+03:00

இணைய நட்புகள் அனைவருக்கும் எனது இதயங்கனிந்த புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துகள்!

இந்நன்னாளில் தங்களும், தங்கள் குடும்பமும், சுற்றத்தாரும் எல்லா நலமும் வளமும் பெற்று நீண்ட ஆயுளோடு வாழ இறைவனை பிரார்த்திக்கிறேன்!!

காத்திருத்தல் என்பது தவம் (தொடர்பதிவு)

2011-08-27T16:42:00.003+03:00

சவுதியிலிருந்து ஊர் செல்லும் நண்பர் பிரகாஷுக்கு பொருட்கள் வாங்க தம்பி, மச்சினனுடன் அருகிலுள்ள நகருக்கு சென்றிருந்தோம். எல்லாம் வாங்கி முடித்தவுடன், சாப்பிட ஒரு ஓட்டலுக்குள் நுழைந்தோம். தம்பியும் , மச்சினனும் பிரியாணி ஆர்டர் செய்ய, பிரகாஷ் மட்டும் “ரசம் சோறு சாப்பிட்டு ரொம்ப நாளாச்சுண்ணே இன்னிக்கு வெறுஞ்சோறும் ரசமும் சாப்பிடுவோம்” என்றார். சட்டென்று எனக்கு சென்னையில் என்னுடன் வேலை செய்த சங்கர் அண்ணனின் ஞாபகம் வந்தது.

அவனும் இப்படித்தான். ரசம் சோறுக்காக உயிரை விடும் ரகம். ஒரு முறை காசி தியேட்டர் பக்கத்திலுள்ள சரவணபவனில் சாப்பிட்டு விட்டு படம் பார்க்க முடிவு செய்து சென்றோம். அங்குள்ள சர்வரிடம் ரசம் சாதம் இருக்குமான்னு இவன் கேட்க, இல்ல சார் இராத்திரி டிபன் மட்டும்தான் என்று அவர் சொல்லியும் கேளாமல், மதியம் உள்ளதையாவது கொடுங்கன்னு கேட்டு வாங்கி சாப்பிட்டு விட்டுத்தான் கிளம்பினான்.

இது போலவே இன்னும் சில நண்பர்கள் ரசம் சாதத்தை மிகப் பிரியத்துடன் உண்பதை பல முறை கண்டிருக்கிறேன். எனக்கும் எனது அம்மா வைக்கும் ரசம் மிகப்பிடிக்கும். நான் கல்லூரி படித்த மூன்று வருடங்களும் பெரும்பாலும் ரசம் சோறுதான். பழகப் பழக பாலே புளிக்கும் போது, புளி ஊற்றிய ரசம் மட்டும் புளிக்காதா என்ன?!... ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் ரசத்தை அடிக்கடி சாப்பிட பிடிக்காமல் போய் விட்டது.

அதே மாதிரி சிறு வயதில் கத்திரிக்காய், வெண்டங்காய் கண்டாலே அதில் உள்ள புழுதான் கண்ணில் வந்து நிற்கும். அதனால் எப்போதும் அதில் கூட்டு வைத்தால் மறக்காமல் ஒரு துணைக்கறியும் எனக்காக வைக்கப்பட்டு இருக்கும். இப்படி ஒதுக்கி ஒதுக்கி சாப்பிட்டு பழகிய எனக்கு அதன் அருமை புரியும்படியாக ஒரு சந்தர்ப்பம் அமைந்த்து.

ஒரு ஷோரூமில் சம்பளம் இல்லாமல் அப்ரண்டிஸாக வேலை செய்து கொண்டிருந்த நேரம் அது. நானும் நண்பர் முருகனும் மதுரையில் ஒரு சர்வீஸுக்குச் சென்று விட்டு ஜங்ஷன் பஸ் நிலையம் திரும்பும் போது ஊருக்குச் செல்லும் கடைசி பஸ் போயிருந்த்து. இரவு பன்னிரெண்டு மணியிலிருந்து அதிகாலை மூன்றரை மணி வரை காத்திருக்கவேண்டிய சூழல்.

கடுமையான பசி. டீ சாப்பிடலாமென்றால் கூட பஸ் ஸ்டாண்டிற்குள் ஒரு கடை திறந்திருக்கவில்லை. அங்கு கிடந்த பெஞ்சில் உட்கார்ந்து கொண்டு பஸ்ஸுக்காக காத்திருக்கத் தொடங்கினோம்.

நண்பர் முருகனிடம் “முருகா கோவணத்தோட கூட இருக்கலாம் போல, பசியோட இருக்கமுடியலையே “ என்றேன் சிரித்துக்கொண்டே, முருகன் கடைவாய்ப்பல் தெரிய சிரித்து விட்டு ”போங்கஜீ பேசாம மதுரையிலேயே சாப்பிட்டுட்டு வந்திருக்கலாம், நீங்கதான் கெடுத்துட்டீங்க. பெருங்குடல் சிறுகுடலை திங்குது” என்றார்.

இப்படியாக பேசிக்கொண்டு நேரத்தை நகர்த்திக் கொண்டிருந்தோம். அன்று இரவு முழுவதும் பசியோடு பஸ் ஸ்டாண்ட்டுக்குள் அலைந்து கொண்டிருந்தது மறக்கமுடியாத நினைவு. அன்று தான் பசியின் உண்மையான முகத்தை அறிந்த நாள். அஞ்சு நிமிசம் லேட்டானால், "அம்மா பசிக்குது சீக்கிரம் சோத்தைப்போடு" என்று சொல்வதெல்லாம் சும்மா. உண்மையான பசியொன்று இருக்கிறது. அது வந்துவிட்டால் வெக்கம், மானம் எல்லாம் மறந்து யாரிடமாவது ஒரு வாய் சோறு கேட்கக் கூட தயங்கமாட்டோம் என்பதை அன்றுதான் உணர்ந்து கொண்டேன்.

பின்பும் இது போல சாப்பாடு கிடைக்காமல் பல சூழ்நிலைகளில் பசியோடு காத்திருந்து இருக்கிறேன். இந்த முறை சவுதி திரும்பும்போது ஏர்லங்கா விமானத்தில் பயணம். வீட்டிலிருந்து கிளம்பும்போது கையில் இருந்த பணத்தையெல்லாம் செலவுக்கு கொடுத்து விட்டு, ஐம்பது சவுதி ரியாலை மட்டும் வைத்துக்கொண்டேன். ”எல்லாத்தையும் கொடுத்துட்டியேப்பா உன் செலவுக்கு என்ன செய்வே” எனக் கேட்ட அம்மாவிடம், "இதுவே அதிகம் தாம்மா" என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன். இதற்கு முன்பு பயணித்த இருமுறையும் எட்டு மணி நேரம் சவுதி விமானத்திற்காக இலங்கையில் காத்திருந்திருக்கிறேன். ரூமும், மதியச்சாப்பாடும் கொடுத்து விடுவார்கள்.

அதை நம்பி இந்த முறை இலங்கையில் போய் இறங்கிய உடன் கையில் இருந்த ஐம்பது ரியாலில் நாற்பது ரியாலுக்கு ஊருக்கு போன் பேசிவிட்டு அங்கிருந்த காத்திருக்கும் பகுதியில் உட்கார்ந்து கொண்டு லேப்டாப்பில் பிள்ளைகளின் வீடியோ கிளிப்பிங்க்சை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

மதியம் ஒரு மணிக்கு போய் சாப்பாடு கூப்பன் கேட்டால் விமானம் 2 மணி நேரம் முன்னதாக கிளம்புவதால் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டார்கள். காலையில் விமானத்தில் ஒரு சாண்ட்விச்சும், ஜூஸும் மட்டுமே சாப்பிட்டுவிட்டு பசியோடு காத்திருந்த எனக்கு அவர்கள் சொன்னதை சகித்துக் கொள்ள முடியவில்லை. ஆற்றமையில் என்ன பேசினாலும் அவர்களிடமிருந்து பதில் இல்லை. மனம் வெறுத்துப்போய் மறுபடியும் வந்து உட்கார்ந்து விட்டேன்.பளபளக்கும் விமான நிலையத்தில் கையில் வெறும் பத்து ரியாலோடு சாப்பிட வழியில்லாமல் இருக்கும் என் இயலாமையை நினைத்து நொந்து கொண்டேன்.

எனது ஊருக்கு பக்கத்து ஊரிலிருந்து அந்த விமானத்தில் வந்திருந்த இருவர் சாப்பாடு கொண்டு வந்திருந்தனர். சப்பாடுங்களேன்ன்னு கேட்டார்களானால் தயங்காமல் வெக்கத்தை விட்டு, கொஞ்சம் கொடுங்கன்னு கேட்டு விட வேண்டியதுதான் என்று காத்திருந்தேன். அவ்வளவு பசி. எனது பார்வையிலேயே நோக்கத்தை புரிந்து கொண்டார்களோ என்னவோ தப்பித்தவறி கூட சாப்பிடுங்களேன்னு ஒரு வார்த்தை கேட்கவில்லை. அவமானத்தை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளாமல் விரக்தியுடன் சிரித்துக்கொண்டே அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்தேன்.

பத்து ரியாலுக்கு ஒரு சின்ன பிஸ்கட் பாக்கெட்டும், வாட்டர் பாட்டிலும் கிடைத்த்து. ரெண்டு மூணு பிஸ்கட்டுக்கு மேல் சாப்பிட முடியவில்லை. தண்ணீரை மட்டும் அவ்வப்போது குடித்து வயிற்றை நிறைத்துக் கொண்டிருந்தேன். ஒரு வழியாக விமானம் ஏறி, கொடுத்த உணவை சாப்பிட்ட பின்புதான் பாதி உயிர் திரும்பிய மாதிரி இருந்த்து.

இப்படி ஒவ்வொரு முறையும் பசியோடு காத்திருக்கும் போதும் உணவின் மீதான மதிப்பு கூடிக்கொண்டேதான் இருந்திருக்கிறது. ஆரம்ப காலங்களில் அம்மா அடிக்கடி பழைய சோறு சாப்பிடுவதை பார்க்கும்போதெல்லாம். “ஏம்மா இதைப்போய் சாப்பிடுதே, அதுதான் சுடுசோறு இருக்குல்ல” என்று கேட்டால். “இல்லப்பா நேத்து கொஞ்சம் மிஞ்சி போச்சி, தூரப்போட மனசில்ல” என்பாள். இப்போதெல்லாம் அந்த பழக்கம் என்னுள்ளும் ஒட்டிக்கொண்ட்து. முடிந்த அளவு மீதம் ஆக்காமல் சாப்பிடுவது, மீந்தாலும் அதை ஃப்ரிஜ்ஜில் வைத்து மறுநாள் பயன்படுத்திக்கொள்கிறேன். ஒவ்வொரு முறையும் குப்பையில் போடும் போதும் இன்னொருவருக்கான உணவுவை நாம் வீணாக்குகிறோம் என்ற குற்ற உணர்வு ஏற்படுவதால், இப்போதெல்லாம் முடிந்தவரை வீணாக்குவதில்லை.

என் அம்மாம்மா எப்போது பிரார்த்திக்கும் போதும் “எம்புள்ளைகள் எங்கே போனாலும் பசி, பட்டினி இல்லாமல் பார்த்துக்கோ ஆண்டவா” என்று வேண்டிக்கொள்வாள். நல்ல காசு பணத்தை கொடு என்று வேண்டிக்கொள்ளாமல் இப்படி வேண்டிக்கொள்வதை வாழ்க்கை கற்றுக்கொடுத்து இருக்கிறது போலும்.

என்னதான் சம்பாதித்தாலும். ஒரு வேளை உணவு கிடைக்கவில்லை எனில் என்ன பாடு படுகிறோம். பல நாட்கள் உணவே கிடைக்காமல் எலும்பும் தோலுமாக கண்ணில் பஞ்சடைந்து போய் பசியுடன் காத்திருக்கும் மக்களை எண்ணும் போது உண்மையிலேயே கண்ணில் நீர் வருவதை தடுக்க முடியவில்லை.

ஒவ்வொரு முறை பசியோடு காத்திருக்கும் போதும் மனதில் ஏற்படும் வைரக்கியம் ஒன்றே ஒன்றுதான். பசித்திருப்பவர்களின் பசியைப் போக்குவதை தவிர வாழ்வில் சாதிக்க பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை என்பதுதான் அது.

"காத்திருத்தல்" என்ற தலைப்பில் இந்த தொடர்பதிவை ஆரம்பித்த அண்ணன் மாதவராஜ் அவர்களுக்கும், எழுத அழைத்த நண்பர் செ.சரவணக்குமார் அவர்களுக்கும் நன்றிகள்.

இதை தொடர விரும்பும் நண்பர்கள் இதையே அழைப்பாக ஏற்று தொடர வேண்டுகிறேன்.

நிமிர்த்த முடியா நாய் வால்கள்.

2011-06-19T18:24:00.000+03:00

எதிர்த்த வீட்டு
குட்டியின் பெயர் அன்பு
கொஞ்சம் பழுப்பு கலந்த வெள்ளை

கருப்பும் வெள்ளையும்
கலந்த என் குட்டிக்கு
வைத்த பெயர் லவ்லி

பக்கத்து வீட்டு வெள்ளை
குட்டியின் பெயர் பியாரி

ஒவ்வொன்றும் மற்றவையின்
வளைந்த வாலை
பார்க்கும் போதெல்லாம்
எக்காளமாக குரைக்கும்

எல்லா பெயர்களின்
அர்த்தமும் ஒன்றுதன்
என அறிந்திராததை போலவே

வாலை நிமிர்த்த முடியாது
என்பதையும் நாய்கள் அறிவதில்லை.

திருநெல்வேலி அல்வா (தொடர்பதிவு)

2011-06-16T18:17:00.003+03:00

நம்ம ஊரை பத்தி எழுதச் சொல்லி நம்ம ஸாதிகா அக்கா ஒரு தொடர்பதிவுக்கு அழைச்சிருந்தாங்க. நெல்லையில பதிவர் சந்திப்பு நடக்கப்போற இந்த நேரத்துல இதை எழுத வாய்ப்பு கிடைச்சது உண்மையிலேயே சந்தோசமா இருக்கு.

எங்கூரு கதை மொத்தத்தையும் இந்த கட்டுரைல சொல்லணும்கிறது தாமிரபரணி ஆத்த சொம்புக்குள்ள அடைச்சி வைக்கிற மாதிரி ஆயிடும். அதனால இப்போ சொல்ற எல்லாமே ட்ரைலரா நெனச்சுகிடுங்க. மெயின் பிச்சர ஒரு தொடரா பின்னாடி எழுதலாம்.

தாமிரபரணி! பேரக்கேட்டாலே சும்மா ஜில்லுன்னு இருக்குல்ல... அதாண்ணே எங்கூரோட முதுகெலும்பு. ஆனா அதுல மண்ணள்ளி.. இல்ல இல்ல, அதுல மண்ணெடுத்து ஆத்தையே முடமாக்கிகிட்டு இருக்காங்க பாவி பயலுவ. சரி இப்ப அந்த சோகம் எதுக்கு நாம ஊரச் சுத்தி பார்க்கலாம் வாங்க.

ஏ, உங்களுக்கொரு விசயம் தெரியுமா? திருநெவேலி 2000 வருஷத்துக்கு முன்னாடியே தோன்றுன ஆத்தங்கரை நாகரீகம்ணே. ஊரை பத்தி பேசுறதுக்கு பதிலா ஆத்த‌ பத்தி பேசினாலே மொத்த ஊரும் அதுக்குள்ள வந்துரும். ஆறு போற எடம் பூரா பச்ச பசேல்னுட்டு கண்ணுக்கெட்டுன தூரம் பூரா‌ வயல் வரப்பும், வாய்க்காலுமா இருக்கும் இப்போ அதுல பாதி எடத்த ப்ளாட் போட்டு விக்கிறாங்க அது வேற கத.

நம்ம மணி அண்ணனோட ரோஜா படத்துல, மதுபாலாக்கா ”சின்ன சின்ன ஆசைன்னு” பாடிக்கிட்டே ஒரு அருவில குளிக்கும்ல‌,அதான் பாணதீர்த்த அருவி. பொதிகை மலையில இருந்து விழும் பாணதீர்த்த அருவி தரை தொட்டு தாமிரபரணியா மாறுத அழக பார்த்துகிட்டே இருக்கலாம்ல. அங்கன ஒரு டேம் இருக்கு வெள்ளக்காரன் கட்னது.டேம் உள்ள ஊரு பேரு காரையார்.

இங்கதான், எப்பேர்பட்ட மஞ்சக்காமாலையையும் தன்னோட மூலிகை மருந்தால குணப்படுத்தும் 100 வயசான அன்னம்மாள் பாட்டி இருந்தாங்க(இப்ப இல்ல). நான் கல்கத்தால இருந்தப்ப மஞ்சகாமாலை வந்து, அதனால ஊர் வந்து இவங்ககிட்ட மருந்து சாப்பிட்டு, அவங்க சொன்ன மாதிரி ஆத்துல ஒரு முங்கு போட்டேன். ரெண்டுமாசமா தீராம இருந்த மஞ்சக்காமாலை மருந்து சாப்பிட்ட ஒரு வாரத்துல படிப்படியா கொறஞ்சிட்டுது. அதுதாம்ணே தாமிரபரணி மகிமை.

அப்டி மலையில இருந்து கீழ எறங்குற ஆறு முதல்ல தொடுற இடம் பாபநாசம். இந்த ஊருக்கு இடப்பக்கம் 30 கிமி தள்ளி குற்றாலம் இருக்கு வலப்பக்கம் 20 கிமி தள்ளி மணிமுத்தாறு இருக்கு, அது மேல மாஞ்சோலை எஸ்டேட் இருக்கு. ஊட்டி, கொடைக்கானல் போறவங்க மாஞ்சோலை எஸ்டேட்டுக்கு போகலாம் அவ்வளவு அழகான தேயிலை தோட்டங்கள் நிறைந்த ஊர். போற பாதை செம த்ரிலிங்க இருக்கும்.

மாஞ்சோலையில் நான்.

அதுல இருந்து அம்பாசமுத்திரம், கல்லிடைகுறிச்சி, வீரவ நல்லூர், சேர்மாதேவி, கல்லூர், சுத்தமல்லி, கோபலசமுத்திரம், கருங்காடு, குன்னத்தூர், மேலப்பாளையம், குறுக்குத்துறை வழியா திருநெல்வேலி சந்திப்ப அடையுது. அங்கிருந்து சிந்துபூந்துறை, கருங்குளம், திருவைகுண்டம், ஆத்தூர் வழியா போய் புன்னக்காயலில் கடல்ல கலக்குது. நெல்லை தொடங்கி தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் முடியுது நம்ம ஆறு.

ஆறு பக்கத்துல இருக்கும் போது மீன்கள பத்தி கேட்கவா வேணும்! கெண்டை, கெளுத்தி,விரால்,அயிரைன்னு நிறைய வகைகள் உயிரோட கிடைக்கும். இது போக வாய்க்கால்ல மட்டும் கிடைக்க கூடிய விலாங்கு, ஆரா மீன்கள் ரொம்ப ஸ்பெஷல்.

இதுல சுத்தமல்லி ஊர்ல இருந்து 5 கிமி தள்ளி இருக்குது பேட்டை.

கண்ணியத்திற்குரிய காயிதே மில்லத் இஸ்மாயில் சாஹிப் பிறந்த அந்த பேட்டை தான் எங்க சொந்த ஊர். 200 வருடங்கள் பழமை வாய்ந்த புனித அந்தோனியார் பள்ளிலதான் எட்டாம் வகுப்பு வரையும், அதற்கப்புறம் நெல்லை சாப்டர் மேனிலைப்பள்ளியிலும் படிச்சேன்.

பேட்டையில காமராஜர் மேனிலைப்பள்ளி, ராணி அண்ணா பெண்கள் மேனிலைப்பள்ளி, மா.தி.தா இந்து கல்லூரி, அரசு ஐ.டி.ஐ,பக்கத்துல உள்ள பழைய பேட்டையில் மகளிர் கல்லூரி என முழுமையான படிப்பு வசதி உள்ள ஊர் பேட்டை. சுற்றியுள்ள கிராமங்கள்ல இருந்தெல்லாம் வந்து இங்கு நிறைய பேர் படிக்கிறாங்க.

பேட்டைக்குள்ளேயே இருக்குற தொழிற்பேட்டையில, பல சிறிய தொழிற்சாலைகள் நடந்துகிட்டு இருக்கு, எல்லாத்துக்கும் மேல‌ தென்னிந்திய கூட்டுறவு நூற்பாலை(பேட்டை மில்) இங்கே இருக்கும் போது நல்ல பணப்புழக்கமும் இருந்துச்சு.

இங்கு ஊதுற சங்கு சத்தத்தை வச்சுத்தான் எங்கூர்ல மணியே சொல்வாங்க. இதுக்கு முந்தைய அ.தி.மு.க ஆட்சியில அதுக்கும் சங்கு ஊதிட்டாங்க. அதுக்கு பின்னாடி வந்த ஆட்சியில திறக்கிறேனாங்க. இன்னிக்கு வரைக்கும் இல்ல.

மா.தி,தா இந்து கல்லூரியோட பள்ளி நெல்லை சந்திப்புல இருக்கு.மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியார் படிச்ச பெருமையும் இந்த பள்ளிக்கு இருக்கு.

நெல்லை நகரோட ஒரே பொழுதுபோக்கு தியேட்டர்கள்தான் நீங்க இறங்குற எந்த பஸ் ஸ்டாப்பு பக்கத்துலயும் ஒரு தியேட்டர் இருக்கும். உண்மையைச் சொல்ல போனா தியேட்டரை கணக்கு பண்ணித்தான் பஸ் ஸ்டாப்பே இருக்கும்.

அதுக்கு அடுத்ததா ஜங்ஷன் தாமிரபரணி ஆத்து பாலத்தை ஒட்டி மாவட்ட அறிவியல் மையம் அமைஞ்சிருக்கு. இங்கும் குழந்தைகளோட நிறைய பேர் போவாங்க. இங்குள்ள டிஜிட்டல் கோளரங்கம் பார்க்கவேண்டிய ஒன்னு.

பேட்டையில இருந்து மூணு கிலோமீட்டர் தூரத்துலதான் நெல்லை டவுண், இங்கே இருக்கும் புகழ் பெற்ற நெல்லையப்பர் கோவிலை சுத்தி இருக்கிற நாலு ரதவீதியும் தான் நெல்லையோட தெற்கு உஸ்மான் சாலை. ஆரெம்கேவி, போத்தீஸ், நாவல்டி, சோனா அப்படின்னு இங்கே இல்லாத துணிக்கடைகளே இல்லை ( இப்ப ஆரெம்கேவியை வண்ணார்பேட்டைக்கு மாத்திட்டாங்க) அதுபோலவே அனைத்து தங்க நகைக்கடைகளும் இங்கதான் இருக்கு.

கல்யாணம், காதுகுத்து, சடங்கு, வளைகாப்புன்னு எல்லா விசேஷத்துக்கும் சாமான் வாங்க சொந்த பந்தத்தையெல்லாம் கூட்டிட்டு படைபடையா இங்க தான் வந்து எறங்குவோம். ஒரு பட்டு எடுக்க ஊரையே கூட்டிட்டு போற பெருமையை நாங்க யாருக்காகவும் விட்டுக்கொடுத்ததே இல்ல.

அப்புறம் துணிமணி, நகை நட்டெல்லாம் எடுத்துட்டு, எல்லாத்தையும் கூட்டிட்டு ஒரு ஹோட்டலுக்கு போய் டிபனோ அல்லது ஒரு டீயும் வடையுமோ வாங்கி கொடுக்கலைன்னு வைங்க. உங்க பேரு ஊரு பூரா நாறிப்போயிரும்.

நெல்லை புரோட்டா சால்னாவுக்கும், சைவச் சாப்பாட்டுக்கும் ரொம்ப பேமஸ் கொறஞ்ச விலையில தரமான சாப்பாடு ஊரைச்சுத்தி கிடைக்கும். இவ்வளவு சொல்லிட்டு இருட்டுக்கடையை பத்தி சொல்லாமலா... நெல்லையப்பர் கோவிலுக்கு எதிர்த்தாப்லதான் இருட்டுக்கடை அல்வா இருக்கு. சாயந்திரம் 5 மணில இருந்து 10 மணி வரைக்கும்தான் வியாபராம் ச்ச்சே.. வியாபாரம். (பாருங்க அல்வாவப்பத்தி பேசுனா எழுத்தே வழுக்குது).

இந்த கடைக்கு பேர் போர்டெல்லாம் கிடையாது. ஆனா ஊரைச்சுத்தி இருட்டுக்கடை அல்வான்னு போர்டு தொங்குற கடைகளெல்லாம் ஒரிஜினல் இருட்டுக்கடை கிடையாது. அதே போர்டு வைக்க முடிஞ்சவங்களுக்கு அல்வால அதே டேஸ்ட்ட வைக்க முடியலை.

வெள்ளையடிக்கிற கடைதான் இருட்டுக்கடை

அது போல ஜங்ஷன்ல இருக்குற ”சாந்தி ஸ்வீட்ஸ்” லாலா கடையும் அல்வாவுக்கும் மிக்சர் ,ஸ்வீட்ஸ்க்கும் ரொம்ப பேமஸ். ஈ மொய்க்க எடம் கொடுக்காத அளவுக்கு எந்நேரமும் கூட்டம் மொச்சிக்கிட்டு நிக்கும்.

ஊரெல்லாம் சாந்தி ஸ்வீட்ஸ்ன்னு பேர் வச்ச கடைகள் இருந்தாலும் இதுதான் ஒரிஜினல் சாந்தி ஸ்வீட்ஸ்.

அதுமாதிரி சாந்திக்கு ஸ்வீட்ஸ்க்கு எதிர்த்தாப்ல‌ இருக்குற லட்சுமி விலாஸ் லாலா கடையிலும், அரசன் ஸ்வீட்ஸிலும் தரமான அல்வா கிடைக்கும்.

நெல்லை நகரத்துக்கு இணையா ஆத்துக்கு அந்த புறம் இருக்கிற நகரம் பாளையங்கோட்டை ”தென்னகத்தின் ஆக்ஸ்போர்டு”ங்கிற பெருமைக்குரிய நகரம். இங்கதான் நம்ம சித்ராக்கா பிறந்தாங்கங்கிறது இன்னும் சிறப்பு.

இந்த ரெண்டு நகரத்தையும் இணைக்கிற ஆத்து பாலம் வெள்ளைக்காரங்க காலத்துல நமது சுலோச்சன முதலியார் அவங்களால கட்டப்பட்டது.

என்ன அதுக்குள்ள எங்க கெளம்பிட்டிங்க நெல்லையில நடக்கிற பதிவர் சந்திப்புக்கா? ஏ, அதுக்குத்தான் இன்னும் நாள் இருக்குல்ல... சரி போனா நான் சொன்ன இடங்களையும் மறக்காம பாத்துட்டு வந்து எழுதுங்க என்ன.

தொடர்பதிவுக்கு அழைத்த ஸாதிகாக்கவுக்கு நன்றி. படங்கள் உதவி கூகிள் .

பக்கோடா பேப்பர் பக்கங்கள் (11-06-2011)

2011-06-11T12:12:00.001+03:00

பணி நிமித்தமாக ஹபூப் வந்திருக்கும் பதிவர் டாக்டர்.ரோகிணி சிவாவை கடந்த வாரம் சந்திக்க, பழம் வாங்கிச் செல்லலாம் என முடிவு செய்து, ஆந்திர நண்பர் ஒருவருடன் பழக்கடைக்கு சென்றேன். யாருக்கு பழம் எனக் கேட்டவரிடம் விவரம் கூறினேன். வழக்கமா பேஷண்டை பார்க்கத்தானே பழம் வாங்குவாங்க, நீங்க டாக்டரை பார்க்க பழம் வாங்கிட்டு போறீங்களேன்னு நக்கலடித்தார்.

வேணும்னா கிஃப்ட் ஏதாவது வாங்கி கொடுக்கலாம் என்றார். இல்ல பாஸ் வெயில் நேரமா இருக்கு பழம் நல்லதுன்னு அவரை சமாதானப்படுத்திவிட்டு, அவர் காரில் சந்திக்க சென்றோம்.

பழத்தை கையில் கொடுத்தவுடன் ரோகிணி கேட்டாங்க., ஊர்ல உள்ள மிச்சர், முருக்கு கொண்டு வந்திருக்கலாமே என்று :)

#சேம் ப்ளட்.

*************

இப்போதெல்லாம் கிடைக்கும் மதிய நேரங்களில் மக்கள் டிவியில் மதியம் 1 மணிக்கு (இந்திய நேரம் 3.30) ஒளிபரப்பாகும் கொட்டித்தீர்த்துவிடு தோழி பார்ப்பதை வாடிக்கையாக வைத்திருக்கிறேன். அதில் கேள்வி கேட்கும் பெண்களுக்கு (அவங்க மட்டும்தான் பங்கேற்க முடியும் நாம பார்க்கத்தான் முடியும்) மிக அழகிய முறையில் தன்னம்பிக்கை அளிக்கும் விதமாக, நடைமுறையில் சாத்தியமுள்ள, மிக எளிமையான தீர்வுகளை சொல்கிறார் மனநல மருத்துவர் அவர்கள்.

இது போலவே இரவில் மறு ஒளிபரப்பு செய்யப்படும் கொஞ்சம் அரட்டை கொஞ்சம் சேட்டை நிகழ்ச்சியையும் தவறவிடுவதில்லை. முடிஞ்சா நீங்களும் பாருங்களேன். :)

*************

சவுதியில் வெயில் கொளுத்துகிறது. அடிக்கும் 45 டிகிரிக்கும் அதிகமான வெயிலில் அடுத்த தெருவில் இருக்கும் கடைக்கு செல்வதற்குள் உடம்பெல்லாம் தந்தூரி அடுப்பில் வைத்தது போல் காந்துகிறது. ஏசியை மீறியும் அறைக்குள் புழுக்கம் அதிகமாகவே இருக்கிறது.

இந்த வெயிலிலும் பணி செய்யும் கட்டிட, சாலை பணியாளர்களை நினைக்கும் போது உடம்பில் ஏறபடும் புழுக்கத்தை விட மனப்புழுக்கம் அதிகமாகிறது.

******************

இந்த ஆண்டு ஊழல் எதிர்ப்பு ஆண்டு என எண்ணுமளவுக்கு ஊழலுக்கு எதிரான போராட்டங்களும் , கைதுகளும் முன் எப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு நடப்பது மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது. போராட்டம் நடத்துவது யார் என பார்க்காமல் பிரச்சனையின் அடிப்படையில் நாமும் ஆதரவு கொடுப்பதுதான் இந்த நாட்டுக்கு நாம் செய்யும் நன்மையாக இருக்கமுடியும்.

*******************
கடந்த இருமாதங்களாக பொழிவிழந்து மந்தமாக காணப்பட்ட பதிவுலகம். கோடை விடுமுறைக்கு சென்ற பதிவர்களின் வருகையால் மீண்டும் களை கட்ட ஆரம்பித்திருப்பது மனதுக்கு சந்தோசமாக இருக்கிறது.

அது போல நெல்லையில் முதல் முறையாக பதிவர் சந்திப்பு நடக்க இருப்பதும் பெருமகிழ்ச்சியை தருகிறது. பதிவர் சந்திப்பு இனிதே நடக்க அட்வான்ஸ் வாழ்த்துகள்!

,

கேப்டனுக்கு கைப்புள்ளையின் பகிங்கர கடிதம்!

2011-05-18T16:41:00.004+03:00

அண்ணே! இது நல்லதில்லண்ணே நல்லதில்ல... ஏண்ணே எம்மேல இம்புட்டு கோவம்? அப்டி என்ன சொல்லிபுட்டேன்னு கொலவெறியோட அலையிறே நீயி... அப்டியே அடிக்கிறதா இருந்தாலும் நேர்ல வந்து அடி... யார் கேட்பா?.. வாரவன் போறவம்லாம் அடிச்சிட்டு போம்போது என் அண்ணன் நீ, உனக்கு அடிக்க உரிமையில்லையா?! நீ எம்புட்டு அடிச்சாலும் தாங்குவேம்ணே அத விட்டுட்டு சின்னபுள்ளதனமா ஆளை வச்சு அடிக்க சொல்றியே... பெரிய மனுஷன் பண்ற காரியமாயா இது?....

உனக்கும் எனக்கும் பிரச்சனை இருந்ததென்னவோ உண்மைதான், ஆனா உன்னைய தேர்தல்ல எதிர்ப்பேன்னு சும்மா ஒரு பேச்சுக்குதாண்ணே சொன்னேன். அதை நம்பி பயபுள்ளைக திடீர்னு ஒரு நா வந்து நீயும் ரவுடிதான் ஜீப்ல ஏறுன்னுட்டாங்க. நீங்க நினைக்கிற அளவுக்கு நான் ஒர்த்தில்லையான்னு சொன்னாலும் ஒருத்தன் கேக்கலையே... சரி விடு ஆனது ஆயிபோச்சு ஹிஸ்டிடில நம்ம பேரும் வரட்டும்னு நெனச்சி சரின்னு தலையாட்டுனேன்.

இன்னுமா இந்த ஊரு நம்மள நம்புதூன்னு பிரச்சாரத்துக்கு போனா... சும்மா சொல்லப்பிடாது நம்ம மக்கள் பாசக்கார பயபுள்ளைகண்ணே... போற எடம்மெல்லாம் கூட்டமா கூடி உசுப்பேத்தி விட்டுகிட்டே இருந்தாங்க. ஆனா இப்பதான் தெரியுது என்னை ரணகளமாக்கத்தான் கூடியிருக்காங்கன்னு.... ஆவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்....

அப்போ அங்கே பேசுனதெல்லாம் உனக்கு கெட்டதா தெரியும். ஆனா நல்லா யோசிச்சி பார்ண்ணே. நான் உனக்கு செஞ்சது எல்லாமே நல்லதுதாண்ணே.

உன்ன குடிகாரன்னேன் எதுக்கு?... தமிழ் நாட்ல முக்குக்கு முக்கு டாஸ்மாக் கடதான் இருக்கு. நாட்டுல முக்காவாசி பேரு குடிகாரன்தான் (மன்னிச்சுகிங்கையா ஒரு ஃப்லோல வந்துடுச்சி இனிமே குடிகாரர்னே சொல்றேன் நீங்களும் கெளம்பி வந்து கும்மிராதிங்க)... நான் உன்னை குடிகாரர்னு அடையாளம் காட்ட போய்தான்...அத்தனை பேரும், ஓ நம்மாளு... இவரு செயிச்சா நமக்கும் ஏதாவது செய்வாருன்னு நினைச்சு அவன்பாட்டுக்கு "ஙங்கு ஙங்குன்னு" குத்தி தள்ளி, உன்னை ஜெயிக்கவச்சான். ஞாயப்படி எனக்கு நன்றி சொல்லி மாலை போட்டு தூக்கி வச்சி ஆடணுமாக்கும் நீ....அத விட்டுட்டு அடிக்க வர்றாராமாம் அடிக்க...

அப்புறம் எதிர் கட்சி டிவில என்னிக்காவது உன்னய காட்டியிருக்காங்களா?... ஆனா தேர்தல் ஆரம்பிச்ச நாள்ல இருந்து அவங்க தலிவர டிவில காட்னத விட உன்ன பத்தி காட்னதுதாண்ணே அதிகம். அதுக்கெல்லாம் காரணம் இந்த கைப்புள்ளங்கிறதையே மறந்துட்டு பேசுறே நீ.

நான் எதிர்த்தவன்லாம் வீணா போனதா சரித்திரமே இல்லைண்ணே. ஒத்த எம்மெல்ஏ.வா சுத்திக்கிட்டு இருந்த உனக்கு இம்புட்டு எம்மெல்ஏ எப்படிகிடைச்சாங்க அப்படிங்கிறதை யோசிச்சு பார்த்தேன்னா இம்புட்டு கோவம் வராது உனக்கு.

இது தெரிஞ்சுகிட்டுதான் நம்ம சிங்கும், ஒபாமாவும் அடுத்த எலெக்ஷனுக்கு அவங்களுக்கு எதிரா பேசச்சொல்லி இப்பவே அட்வான்ஸ் புக்கிங் பண்ணியிருக்காங்க.... வேணும்னா நீயும் ஒன்னு போட்டுக்கோ.

அத விட்டுட்டு அடிக்கணும்னு கங்கணம் கட்டிட்டு அலையிற நீயி. உனக்கு ஆசையாயிருந்த பார்டர்ல போயி தீவிரவாதியை பிடி, தெருவுல போற ரவுடியை அடி ஆனா இந்த பச்ச மண்ண போயி அடிக்கணும்னு நெனக்கிறியே வெக்கமாயில்லை... உன்னைய நினைச்சா சிப்பு சிப்பாத்தான்யா வருது.

ஆனா ஒன்னுண்ணே யார் என்னை சீண்டுனாலும், போங்கடான்னு என் வேலையை பார்த்துட்டு போயிட்டே இருந்தப்பல்லாம் இம்பூட்டு பிரச்சனை இல்லண்ணே. என்னைக்கு திரும்பி சீண்டனூம்னு நினைச்சனோ அன்னியிலிருந்துதான் பிரச்சனை. எல்லாத்தையும் சிரிக்க வச்ச எம்பொழப்பு இன்னிக்கு சிரிப்பா சிரிக்கிது...

அப்புறம் இன்னொரு விசயம்... ஸ்..ஸ்ஸ்ஸ்.. காத பக்கத்துல கொண்டா... அந்த கட்சியினாலதான் நீ செயிச்சேன்னு சொன்னேன்ல அது சும்ம பேச்சுக்கு... உன்ன உசுப்பேத்தி உடுறதுக்காகத்தான் அப்படி சொன்னேன்...

ம்ம்ம்ம்... உங்களையெல்லாம் இப்படி உசுப்பேத்தி உசுப்பேத்தியே என் பொழப்பு ரணகளாமாகி கிடக்கு...

ஐ.ஏ.எஸ் தேர்வில் வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு வாழ்த்துகள்!

2011-05-12T16:45:00.000+03:00

ஐஏஎஸ் தேர்வில் அகில இந்திய அளவில் சென்னை மாணவி எஸ்.திவ்யதர்ஷனி முதலிடம் பிடித்து சாதனை புரிந்துள்ளார். 2ம் இடத்தை ஆந்திரா மாநில மாணவி ஸ்வேதாவும், 3 இடத்தை தமிழக மாணவர் ஆர்.வி.வருண்குமாரும் பிடித்து சாதனை படைத்துள்ளனர்.

கடந்த ஆண்டு மே மாதம் அகில இந்திய குடிமைப் பணிகளுக்கான (ஐஏஎஸ்) முதல்நிலை தேர்வு நடந்தது. இதில் நாடு முழுவதும் 2 லட்சத்து 69 ஆயிரம் பேர் தேர்வு எழுதினர். 12,000 பேர் முதன்மை தேர்வு தேர்வு செய்யப்பட்டனர். யுபிஎஸ்சி மூலம் இந்த தேர்வு நடந்தது. கடந்த மார்ச், ஏப்ரல் மாதங்களில் நடந்த நேர்காணலுக்கு 2,500 பேர் அழைக்கப்பட்டனர். ஐஏஎஸ், ஐபிஎஸ் உள்பட 24 வகையான பதவிகளுக்கு மொத்தம் 920 பேர் தேர்ச்சி பெற்றனர். இவர்களில் 717 பேர் ஆண்கள், 203 பேர் பெண்கள்.

இந்த தேர்வில் தமிழ்நாட்டை சேர்ந்த 98 பேர் வெற்றி பெற்று சாதனை படைத்துள்ளனர். இது தமிழ்நாட்டிற்கு கிடைத்த மிகப் பெரிய வெற்றி ஆகும். இந்த உயர்பதவிக்கான தேர்வில் அகில இந்திய அளவில் தமிழக மாணவி திவ்யதர்ஷனி முதலிடம் பிடித்துள்ளார். இவர் சென்னையில் உள்ள டாக்டர் அம்பேத்கர் சட்ட பல்கலைக்கழகத்தில் பட்ட படிப்பை முடித்தவர். தமிழகத்தை சேர்ந்த இவர் 2வது முயற்சியிலேயே இந்த சாதனைப் புரிந்துள்ளார்.

2ம் இடத்தை ஆந்திரா மாணவி ஸ்வேதா பிடித்துள்ளார். 3வது முயற்சியில் இந்த சாதனை புரிந்துள்ளார். மூன்றாம் இடத்தையும் தமிழக மாணவர் ஆர்.வி.வருண்குமார் பிடித்துள்ளார். 3வது முயற்சியில் இந்த வெற்றியை பெற்றுள்ளார்.

நான்காவது இடத்தையும் திருநெல்வேலியை சேர்ந்த அபிராம் சங்கர்(22) பிடித்துள்ளார். சென்னை ஷங்கர் ஐ.ஏ.எஸ் அகாடமியில் படித்த இவர், முதல் முயற்சியிலேயே வெற்றி பெற்றுள்ளார். இதேபோல் தமிழகத்தை சேர்ந்த எம்.அரவிந்த் (28) 8வது இடத்தையும், விஜயகார்த்திகேயன் 22வது இடத்தையும் பிடித்துள்ளனர்.

சென்னை சாந்தோம் பகுதியை சேர்ந்த ஏ.அருண்(25), இந்திய அளவில் 394 இடத்தை பிடித்து தேர்ச்சி பெற்றுள்ளார். இவர் சென்னை மருத்துவ கல்லுரியில் எம்பிபிஎஸ் படித்துள்ளார். தமிழ்நாட்டில் மொத்தம் 98 பேர் தேர்ச்சி பெற்றுள்ளனர். இதில் 47 பேர் சென்னை ஷங்கர் ஐ.ஏ.எஸ் அகாடமியில் படித்தவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

சைதை துரைசாமியின் மனிதநேய அறக்கட்டளையில் படித்த 90 பேரில் 36 பேர் தேர்ச்சி பெற்றுள்ளனர்.

நன்றி : தமிழ் முரசு.

***********************

ஐ.ஏ.எஸ் தேர்வில் சாதனை படைத்து தமிழகத்திற்கு பெருமை சேர்த்த அனைவருக்கும் எங்களுடைய வாழ்த்துகள். சமூக அக்கறையுடன் தொடர்ந்து ஐ.ஏ.எஸ் பயிற்சி அளித்து வரும் திரு.சைதை துரைசாமியின் மனிதநேய அறக்கட்டளைக்கும் , ஷங்கர் ஐ.ஏ.எஸ். அகாடமிக்கும், மற்றும் பயிற்சி அளித்த அனைத்து நிறுவனங்களுக்கும் எங்களது நன்றிகளையும் வாழ்த்துக்களையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

இதில், பயிற்சிகள் அனைத்தும் இலவசமாக அளித்து கீழ் தட்டு மக்களையும் ஊக்குவிக்கும் சைதை துரைசாமியின் மனிதநேய அறக்கட்டளைக்கு, கட்சி சார்பில்லாமல் நாம் அனைவரும் நன்றி தெரிவிக்க கடமைப்பட்டுள்ளோம்.

நான் எட்டாங்க்ளாஸ் பாஸ் நீங்க எஸ்எல்சி பெயில்ண்ணே!

2011-05-08T12:30:00.000+03:00

நாதஸ் : அண்ணே! வெங்காயம் உரிச்சா ஏன் கண்ல தண்ணி வருது தெரியுமாண்ணே!!

கவுண்டர் : அதென்னடா பெரிய தங்கமலை ரகசியம். நீயே சொல்லு.

நாதஸ் : ஒரு ஊர்ல ஐஸ் க்ரீம், தக்காளி, வெங்காயம் மூணும் பிரண்ட்ஸா இருந்தாங்க. ஒரு நா மூணு பேரும் படம் பார்க்க கிளம்பினாங்க.

போற வழியில வெயில் அதிகமா இருந்ததாலே ஐஸ் க்ரீம் உருகி ஒன்னுமில்லாம போயிடுச்சு. அதப்பார்த்த வெங்காயமும் தக்காளியும் ஐயோ நம்ம நண்பன் போயிட்டானேன்னு விம்மி விம்மி அழுதுச்சுங்களாம்...ம்ம்ம்ம்...

கவுண்டர் : அதுக்கு ஏன்டா நீ அழுவுறே?

நாதஸ் : விழுந்தது ஏன் ஐஸ் க்ரீம்லோ. அழுவாம என்ன பண்ண?

கவுண்டர் : சரி மேல கதைய‌ச் சொல்லு.

நாதஸ் : அப்புறம் மனச தேத்திக்கிட்டு மத்த‌ ரெண்டும் டிக்கட் எடுத்து படம் பார்க்க சோபால‌ உட்காந்து இருந்துச்சாம். அந்த நேரம் பார்த்து வந்த ஒருத்தன் இருட்ல சரியா கண்ணு தெரியாம தக்காளி மேல உட்கார்ந்துட்டான். தக்காளி நசுங்கி போச்சு.

அதப்பார்த்த வெங்காயம் அழுது கூப்பாடு போட்டுச்சாம். கொஞ்ச நேரத்துக்கு பிறகு மறுபடியும் அழுதுச்சாம்.

கவுண்டர் : ஏன் அது மேல யாரும் உட்காந்துட்டாங்களா?

நாதஸ் : அதில்லண்ணே! நம்ம கத முடிஞ்சா நமக்காக அழ யாருமில்லன்னு அழுதுகிட்டே இறைவன் கிட்ட வேண்டுச்சாம். அதனால தான் அத நாம உரிக்கும் போதெல்லாம் நமக்கு கண்ணீர் வருது.

கவுண்டர் : அடங்கொன்னியா... கதை நல்லாத்தான் இருக்கு. ஆனா சின்ன புள்ளைங்க கிட்ட சொல்லவேண்டிய கதைய இங்க ஏன்டா சொல்றே. நாளு பேரு திருந்துற மாதிரி ஏதாவது சொல்லாம. வெங்காயம் மாதிரி உங்கிட்டயும் ஒன்னுமில்லேடா.

நாதஸ் : அண்ணே என்ன சொன்னீங்க? நாலு பேரு திருந்துற மாதிரியா? உலகம் திருந்தணும்னு இருந்தா வள்ளுவர் காலத்துலேயே திருந்திருக்கனும் அப்ப திருந்தாத உலகமா இப்ப திருந்த போவுது. முதல்ல அடுத்தவங்களா திருத்த நெனக்காம நம்ம குறைய நாம திருத்த முயற்சி பண்ணுனாலே உலகம் திருந்திடும்ணே.

கவுண்டர் : டேய் தம்பி. உனக்கு மட்டும் எப்படிடா இப்படியெல்லாம் தோணுது?!

நாதஸ் : அதுக்கெல்லாம் கிட்னி வேலை செய்யணும்ணே. என்ன சொன்னீங்க நான் வெங்காயமா? சரி நான் கேட்குற கேள்விக்கு பதில் சொல்லுங்க. இது என்ன?

கவுண்டர் : பூ

நாதஸ் : பூன்னும் சொல்லலாம், புய்பம்னும் சொல்லலாம். இது என்னா ?

கவுண்டர் : அதோட இதழ்.

நாதஸ் : இதழ்னும் சொல்லலாம் எதழ்னும் சொல்லலாம். (ஒரு இதழை கிள்ளி போட்டு விட்டு) இப்ப என்ன?

கவுண்டர் : இப்பவும் பூ தான்?

நாதஸ் : (எல்லா இதழ்களையும் ஒவ்வொன்றாக பிய்த்து விட்டு, காம்பை கீழே போட்டுவிட்டு) இப்ப கையில என்ன இருக்கு?

கவுண்டர் : ஒன்னுமே இல்லை.

நாதஸ் : அது மாதிரிதான் எந்த பொருள எடுத்தாலும் அதுல உள்ள பகுதியெல்லாம் பிச்சு போட்டா அந்த பொருளே இருக்காது. இந்த பூ மாதிரிதான் நம்ம சமூகம்,அதோட இதழ்தான் நாம‌.

எங்கேயோ நடக்குற பிரச்சனைக்கெல்லாம் நாம சண்டை போட்டுகிட்டே இருந்தா இப்படித்தான் உதிர்ந்து போயிடுவோம், வேற பூவுலையும் போய் ஒட்ட முடியாது. அடுத்தவங்கள குறை சொல்லிக்கிட்டே இருக்காம. நம்மாள முடிஞ்ச உதவியை அடுத்தவங்களுக்கு செஞ்சு அரவணச்சு வாழ்ந்தா. நாமளும் நல்லாயிருக்கலாம். நம்ம சேர்ந்தவங்களும் நல்லாயிருப்பாங்க.

கவுண்டர் : புல்லரிக்குதுடா...

நாதஸ் : இது மட்டும் இல்லண்ணே. இந்த சமூகத்தோட ஒரு அங்கமா இருந்து இந்த சமூகத்தை உருவாக்குன பெருமை ஆண்கள விட‌ பெண்களைத்தான் சேரும். இன்னிக்கு நம்ம மனசுல‌ கொஞ்சமாச்சும் ஈரம் இருக்குன்னா அதுக்கு பாலோட பாசத்தையும் ஊட்டி வளர்த்த தாய்தான் காரணம்.

கவுண்டர் : ஆமா. ஆமா..

நாதஸ் : அந்த தாய்மார்களை பெருமைப்படுத்துற விதமா இன்னிக்கு அன்னையர் தினம் கொண்டாடுறாங்க. அதுக்கு நம்மோட வாழ்த்துக்களையும் சொல்லுவோம்.

கவுண்டர் : எல்லோருக்கும் அன்னையர் தின வாழ்த்துக்கள்ங்கோ!

மே தினம்! நாம் செய்ய வேண்டியது என்ன ?

2011-05-01T18:20:00.001+03:00

தினம் தினம் உழைத்தால் மட்டுமே தினமும் குடும்பத்தினருக்கு கஞ்சி ஊத்த முடியும் என்ற நிலையில் இருக்கும் அன்றாடம் காய்ச்சி தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் உரிமையை நிலை நாட்டி, எட்டு மணி நேர வேலை , வேலைக்கேற்ற ஊதியம் என சட்டம் கொண்டு வரப்பட்ட தினம் தான் மே தினம்.

ஆனால் எல்லோரும் எட்டு மணி நேரம் மட்டுமே வேலை பார்த்து ஊதியம் பெறுகிறார்களா என்றால் அதுதான் இல்லை. உடல் உழைப்பு சார்ந்து தொழில் செய்யும் அனைத்து உழைப்பாளர்களும் (விவசாயிகள், சுமை தூக்கிகள், கட்டிடத்தொழிலாளர்கள், சிறு கடைகளில் வேலை செய்வோர் மற்றும் பலரும்) 10 மணி நேரத்துக்கும் அதிகமாகவே வேலை செய்கின்றனர். நம் சமுதாயத்தில் படிப்பு ரீதியான தொழில்களுக்கு கிடைக்கும் ஊதியமும், வேலை நேரமும் (அதுவும் எல்லா இடத்திலும் கிடைப்பதில்லை) உடல் உழைப்பு சம்பந்தமான வேலைகளுக்கு கிடைப்பதே இல்லை.

மக்களின் அடிப்படை தேவைகளை நிறைவேற்றும் தொழில்களை செய்பவர்களுக்கு போதுமான வருமானத்தையும், ஓய்வையும் இதுவரை ஆண்ட அனைவருமே ஏற்படுத்த தவறி விட்டனர். இன்று உலகம் முழுக்க எட்டு மணி நேர வேலையும், போதுமான அளவு ஊதியத்தையும் பெறுபவர்கள் பெரும்பாலோர் படித்து முடித்து கம்பனிகளில் வேலை செய்பவர்கள் மட்டுமே. அதனால்தான் அனைத்து தரப்பு மக்களும் தங்கள் பிள்ளைகளை நன்கு படிக்கவைத்து வேறு வேலைக்கு அனுப்ப வேண்டும் என எண்ணுகிறார்கள். நம்மைப்போன்ற சிலரும் அப்படி வந்தவர்களே .

இலவசங்கள் தரும் அரசுகள் உழைக்கும் மக்களின் விளை பொருட்களுக்கு நல்ல விலை கொடுப்பதே இல்லை. பயிர்களை முளைத்து நிற்கவேண்டிய விளை நிலத்தில் கட்டிடங்கள் முளைத்து நிற்கின்றன. அனைவரின் வயிறையும் நிறைத்து வசதி வாய்ப்புடன் வாழ வேண்டிய விவசாயி இன்று இலவசங்களை எதிர்பார்த்து நிற்கும் அவல நிலை. இது போலவே நெசவு செய்பவர்கள், மீன் பிடிப்பவர்கள், பால் உற்பத்தியாளர்கள் மற்றும் மக்களின் அன்றாடத்தேவையை நிறைவேற்றும் அனைவருமே. கஷ்டத்தைத்தான் சந்தித்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இதுபோக எங்கெங்கோ இருந்து கொண்டு எதையுமே கண்ணில் பார்க்காமல், பங்கு சந்தை, ஆன் லைன் வர்த்தகத்தில் அத்தியாவசிய பொருட்களின் விலையை இஷ்டத்துக்கு ஏற்றி விடுகின்றனர். சுரங்கத்தில் கஷ்டப்பட்டு தங்கத்தை சுரண்டி எடுக்கும் தொழிலாளர்களிக்கு அதன் பலன் சேரமால் அவர்கள் உழைப்பை சுரண்டி இவர்கள் லாபம் பார்க்கின்றனர். இந்த நவீன சூதாட்டவாதிகள். உட்கார்ந்த இடத்தில் இருந்து கொண்டு லாப நஷ்டம் பார்ப்பதற்கு பெயர் உழைப்பா?

ஆனால் இது இப்படியே தொடரப்போவதில்லை. அனைவரும் தங்கள் வருங்கால சந்ததியினரை வேறு வேலைக்கு அனுப்ப முயற்சித்தால்!, பங்கு சந்தை மூலமே லாபம் பார்த்தால்! இனிவரும் காலங்களில் உண்ணும் உணவுக்கு தட்டுப்பாடு வரும்போது அனைத்து விலைகளும் ஏறும். அப்போது இது போன்ற அடிப்படைத் தொழில்களின் அவசியம் புரியும். என்னதான் கார், பங்களா, கம்ப்யூட்டர் இருந்தாலும் உடுத்த உடையும் , உண்ண உணவும் இல்லாமல் எத்தனை நாள் வாழ்ந்து விட முடியும்.

அதுக்கு முன்பே ஆள்பவர்கள் சுதாரித்துக்கொண்டு அடிப்படை கட்டமைப்புகளை பலப்படுத்தி உழைக்கும் வர்க்கத்தினர்கள் நன்றாக வாழ வழிவகை செய்து கொடுப்பது நலம். அப்போதுதான் தொழிற்கல்வியில் ஆர்வம் காட்டுபவர்கள், விவசாயம் சார்ந்த படிப்புகளிலும் ஆர்வம் காட்டுவார்கள்.

உலகில் எந்த பகுதியை எடுத்துக்கொண்டாலும் அங்கு கிடைக்கும் இயற்கை வளங்களை சார்ந்த தொழில்கள்தான் அதிகம் நடக்கும் ( எ.கா. சவுதி அரேபியாவில் பெட்ரோல் எடுப்பது,ஆப்ரிக்காவில் தங்கம் எடுப்பது)

அதுபோலவே நாம் வாழுமிடத்தை பொறுத்தவரை இயற்கை நமக்கு கொடுத்துள்ள பொக்கிஷம் விளை நிலங்களும் , தண்ணீர் வசதியும். அதை கொண்டு சிறந்த முறையில் உணவு பொருட்களையும், நெசவு பொருட்களையும் உற்பத்தி செய்தால் நாமும் தன்னிறைவடைந்து சவுதி போன்ற விளைச்சல் இல்லாத நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதியும் செய்து அனைவருமே சிறப்பாக வாழலாம்.

உழைக்கும் வர்க்கத்திற்காக போராடியவர்களை நினைவு கூறும் இன்நன்னாளில் உழைக்கும் மக்கள் அனைவரும் எந்த இலவசங்களையும் எதிர்பார்க்காமல் எதையும் வாங்கும் சக்தி படைத்தவர்களாக தன்னிறைவு அடைந்தவர்களாக வாழ்வதற்கு நம்மாலான வழிகளில் அவர்களுக்கு உதவுவோம். அவர்களின் உரிமை காக்கும் போரட்டத்திற்கு துணை நிற்போம்.

அனைவருக்கும் உழைப்பாளர் தின வாழ்த்துகள்.

சவுதியில் ஒரு மழைக்காலம்!

2011-04-25T17:30:00.002+03:00

சென்ற வாரம் எனது பகுதியில் நல்ல மழை. சவுதியில் மழை பெய்வதென்பது மிக அபூர்வமான விசயம். கடும் குளிரும் , சுடும் வெயிலும் மட்டுமே பருவகாலங்களாக கொண்ட சவுதியில் வருடத்திற்கு ஓரிரு நாட்கள் மட்டுமே மழை பெய்யும். அந்த மகிழ்ச்சி சென்ற வாரம் கிடைத்தது.

மழை ஒரு விருந்தாளி போல. மேம்போக்காக வந்து விட்டு சில மணித்துளிகளில் செல்லும் மழையை யார் விரும்புவர்? அது போலவே நச நச வென்று சில நாட்கள் தொடர்ச்சியாக பெய்யும் சாரல் மழையையும். ஆனால் அன்று பெய்த மழை அனைவருக்கும் பிடித்த விருந்தாளியாய் சில மணி நேரங்கள் தொடர்ச்சியாக பூமி குளிரும் வரை பெய்து அனைவரின் மனதையும் ஈரமாக்கிச் சென்றது.

அன்று மழை, ஊரையே குத்தகைக்கு எடுத்துக் கொண்டு கொட்டித்தீர்த்துக் கொண்டிருந்தது. எல்லோரும் அவரவர் வசிப்பிடங்களில் முடிங்கிப்போயிருந்தனர். ஆனாலும் மழை நேரங்களில் யாருக்குமே கோபம் வருவதில்லை போலும். அந்த நேரங்களில் காணும் மனிதர்கள் யாவும் மிகவும் சாந்தமாக, அதுக்கும் முன் எப்போதும் இல்லாத அழகைக்கொண்டிருக்கிறார்கள். சுடு சொற்கள் பேசும் வாயிலிருந்து வரும் வார்த்தைகள் கூட அன்று குளுமை கலந்தே வருகிறது. மழை புற வெப்பத்தை மட்டுல்ல மனதின் அக வெப்பத்தையும் தனித்து விடுகிறது போல‌.

கடையின் கண்ணாடி வழியே மழையை ரசித்துக்கொண்டிருந்த போதே ஊரிலிருந்து திரும்பும் போது சந்தித்த ஊர் மழை ஞாபகத்திற்கு வந்தது.ஊர் திரும்பும் இரவில் சில பொருட்கள் வாங்குவதற்காக ஜங்ஷனுக்கு செல்ல வேண்டியிருந்தது.மழை நேரத்தில் வெளியே போக வேண்டாம் என வீட்டினர் தடுத்தும் நான் கிளம்பி விட்டேன். ஊரிலிருப்பவர்களுக்கு எங்கு தெரியப்போகிறது அது பல மாதங்கள் வெயிலில் வாடப்போவதை நினைத்து எனக்கு ஏற்பட்ட தாகம் என்பது.

மழைக்கும் நமக்குமான நெருக்கம் யாரிடமும் சொல்லிவிட முடியாத ஒன்று. அப்படியொரு நெருக்கத்தை அன்று நான் அனுபவித்தேன். அதுவும் துணைக்கு யாரும் வராமல் மழை கூட நாம் செல்லும் போது இன்னும் அதிக நெருக்கத்தை உணரமுடியும். அதனுடன் பேச முடியும் . சண்டையிட முடியும். மழையின் துளிகளை கால்களால் பற்றிக்கொண்டே நடப்பதை உணரவும் முடியும்.

ஒரு வழியாக தேவையான பொருட்களை வாங்கிக்கொண்டு பாஸ் ஸ்டாண்ட் திரும்பும் போது, மழை ஊரின் அழுக்குகளையெல்லாம் கரைத்து எடுத்து கொண்டு காலுக்கு அடியில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஒன்பது மணிக்கு மேல் ஆகிவிட்டதால் ஒரே கூட்டம். ஒவ்வொருவரும் கடைசி பஸ் பிடித்து வீடு திரும்பும் அவசரத்தில் இருந்தார்கள். நானும் கூட்டத்தோடு ஒரு பஸ்ஸில் ஏறி ஜன்னல் ஓரமாக நின்று கொண்டு தெரு விளக்குகளின் சோடிய வெளிச்சத்தில் புத்தம் புதிதாக மாறியிருந்த ஊரின் அழகை ரசித்துக்கொண்டே வீடு திரும்பினேன். நாடும் திரும்பினேன்.

இப்போதும் மழை விட்டபாடில்லை எனக்கு கடை அடைக்கும் நேரம் ஆகிவிட்டது. எப்போதும் இரவு 11 மணிக்கு கடை அடைத்தவுடன் குப்பூஸ் (ரொட்டி மாதிரி) வாங்கிக்கொண்டு ரூமிற்கு சென்று குழம்பை சூடு வைத்து சாப்பிடுவது வழக்கம். நேரம் ஆகியதால் பசி வயிற்றைக்கிள்ளியது. தெரிந்தவர்கள் யாரும் காரில் வந்தால் வீட்டுக்கு சென்று விட காத்திருந்தபடியே ஊர் நினைவுகளில் மூழ்கினேன்.

மழை பெய்யும் இரவு நேரங்களில் வீட்டில் மதியம் வைத்த சோறு இருந்தாலும் அப்பா சுடுசோறுதான் ஆக்கச் சொல்லுவார். நாம் அன்றாடம் சாப்பிடும் உணவுகளின் உண்மையான ருசியை மழை நேரங்களில் மட்டுமே முழுவதுமாக அறிய‌முடிவது நான் அடிக்கடி வியக்கும் விசயங்களில் ஒன்று. அதுவும் மழையில் உணவை சுடச் சுட சாப்பிடுவது போன்ற மகிழ்ச்சியும் திருப்தியும் வேறெதிலும் இல்லை.

பின்பு ஊடுருவும் குளிரினூடே கொடுக்கும் துணியை போர்த்திக்கொண்டு கதகதப்போடு படுத்துக்கொள்ளும் போதுதான் வீடு என்ற ஒன்றின் அருமை புரியும். அதுவரையில் நாம் கவனம் கொள்ளாமல் அலட்சியப்படுத்திருந்த வீடு நம்மை அதோடு சேர்த்து அரவணைத்து அதன் அவசியத்தை அன்று முழுவதும் உணர்த்திக்கொண்டே இருக்கும். கூடவே வீடில்லாமல் ரோட்டரங்களில் படுப்பவர்களின் நினைவும் வந்து போகும்.

நினைவலைகளில் இருந்து மீட்டெடுக்கும் விதமாக "ஸலாம்" சொல்லி உள்ளே வந்தார் தெரிந்த சவுதி ஒருவர். அவருடைய லேப்டாப்பை கொடுத்து விட்டு, வீட்டில் எனை விடச் சொல்லி கேட்டுக்கொண்டு, கடை சாத்தி அவர் வண்டியில் ஏறிக்கொண்டேன்.

போகும் போதே நம்மூர் பேச்சுவழக்கில் "மழை பெய்தால் இங்கு ரொம்ப கஷ்டம் இல்ல... பாருங்க ரோடெல்லாம் தண்ணி கட்டி , வண்டியெல்லாம் ஒரே சகதி" என்றேன் அதற்கு அவர் "ஹே.... அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை. மழை இறைவனோட அருட்கொடை அது வரும் போது சந்தோசமா வரவேற்கணும். முகம் சுளிக்க கூடாது. வண்டி என்ன பெரிய வண்டி" என்றார்.

"இல்லை எங்க ஊரில் பெரு நகரங்களில் மழை வந்தால் தெருவெல்லாம் தண்ணீர் நிறைந்து அன்றாட வாழ்க்கை முடங்கிவிடும் அதான்" என்றதற்கு அவர் கேட்டார் "உங்க ஊரில்தான் வருஷாவருஷம் மழை வரும்னு தெரியும்ல அப்ப ஏன் அதுமாதிரியான இடத்தில் கட்டடங்களை கட்டினாங்க" என்றார். இதுக்கு மேல ஏரியில வீடு கட்டின விசயத்தை எப்படி சொல்ல என யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் போதே நல்லவேளை வீடு வந்து விட்டது. இறங்கிக்கொண்டேன்.

ரூமில் சென்று சாப்பிட்டுவிட்டு ஏசி கவரில் விழும் மழைத்துளிகளின் ஓசையை கேட்டுக்கொண்டே உறங்கிப்போனேன். மழை காலத்து உறக்கம் பற்றிகேட்கவா வேண்டும் மிக ஆழ்ந்த அருமையான உறக்கம் அது.

மறுநாள் எழுந்து கடை திறக்கவந்தேன். நேற்று பெய்த மழையின் சுவடு ஆங்காங்கே தெரிந்தது. ரோடுகள் எப்போதும் போல விரைவில் காய்ந்து போயிருந்தன. கடை முன் வந்து பூட்டை தொடும் போது மழையின் குளிர் போகாமல் அதில் அப்பியிருந்தது. கெட்டியாக பிடித்துக்கொண்டு அதன் குளிரை கைகளின் வழியாக ஊடுருவ விட்டு சிறிது நேரம் திறக்காமல் நின்றிருந்தேன்.

குறை ஒன்றும் இல்லை ஸ்டார்ஜன்!

2011-03-21T11:14:00.003+03:00

சேக் மைதீன் ஊருக்கு சென்று இரண்டு மாதம் முடியப்போகிறது. இதோ நேற்றுதான் ஏர்போர்ட் சென்று அழைத்து வந்தது போல நினைவு அதற்குள் ஐந்து வருடம் முடிந்து விட்டது. ஒன்றாகவே சமைத்து, ஒன்றாக சாப்பிட்டு, ஒரே ரூமில் நண்பர்களுடன் உறங்கிய அந்த இனிய நாட்கள் நெஞ்சில் நிழலாடுகின்றன.

நெல்லையில் போதுமான வருமானம் இல்லாததால் நான் சென்னை வந்து பணிபுரிந்து நான்காண்டுகள் கடந்த நிலையில் தம்பி சவுதி இருந்து விசா அனுப்பினான்.அதில் சவுதி வந்து கம்ப்யூட்டர் ஷோரூமில் பணியில் சேர்ந்தேன்.

வந்து ரெண்டு வருஷம் கழிஞ்ச பிறகு ஊருக்கு போக ஓனரிடம் கேட்டால் ஆள் கிடைக்கட்டும் பிறகு போகலாம் என்றார். இவரு ஆள் பார்த்து நாம என்னிக்கு போறது என்ற நினைப்புல இருந்தப்ப தான் எனக்கு ஒரு யோசனை தோணிச்சு. "பேசாம நம்ம ஆளு ஒருத்தனை கொண்டு வந்தா என்ன? ஊருக்கு போயிட்டு வந்த பிறகும் ஒத்தாசையா இருப்பான்ல " என எண்ணி ஓனரிடம் விசா கேட்டேன். அவரும் எடுத்துத்தந்தார்.

கூடப்படிச்சவனை கூப்பிட்டால் அவன் வரமுடியாத சூழல். எனக்கு சேக் மைதீன் ஞாபகம் வந்தது. ஆனால் அவன் பி எஸ் சி கெமிஸ்ட்ரி இங்க வந்து எப்படி சமாளிப்பான்? என குழப்பமாக இருந்தது. அதனாலென்ன ஒரு மூணு மாசம் ஹார்டுவேர் டிரைனிங் ஊர்ல எடுத்துட்டா போவுது என எண்ணி ரிஸ்க் எடுக்க தயாரானேன். மாப்ளையையும் சும்மா சொல்லக்கூடாது அவனும் சரின்னு சொல்லி படிக்க ஆரம்பிச்சான்.

ஒரு வழியா மூணுமாசம் கழிச்சு சவுதி வந்து சேர்ந்தான். வந்த ரெண்டு நாள்ல அவனிடம் ஊரில் என்ன சொல்லிக்கொடுத்தாங்கன்னு கேட்டு நானும் சில புதிய விசயங்களை சொன்னேன். ஏன்னா ஓனர் கேட்கும் போது எதுவும் தப்பா சொல்லிடக்கூடாதுல்ல. எல்லா கேள்விக்கும் டாண் டாண்னு பதில் சொன்னான். நானும் ரூமில் கிடந்த கம்ப்யூட்டரை பிரித்து காட்டி எப்படி மாட்டுவது என்பது முதற்கொண்டு, என்னென்ன பார்ட்ஸ் மார்க்கெட்டில் இருக்கிறது என்பது வரை சொல்லிக்கொடுத்தேன். ரெண்டே நாளில் ஹார்டுவேர் கற்ற பெருமை பெற்றான் சேக் மைதீன்.

மறுநாள் ஓனர் முன் ஆஜர் படுத்தினேன். அவர் வேறொன்னும் கேட்கலை பாஸ்! டிவைஸ் மேனஜருக்கு எப்படி போகனும்னு கேட்டார். நம்மாளும் ரொம்ப ஈசியா "மை கம்ப்யூட்டரை ரைட் கிளிக் பண்ணி ப்ராப்பர்டீஸ் போய் அதுல ஹார்டுவேர் டேப்பை கிளிக் பண்ணி டிவைஸ் மேனேஜர் பட்டனை தட்டணும்" அப்படின்னான். எனக்கு மனசுக்குள்ளே சந்தோசம் "நண்பேண்டா" என நினைத்துக்கொண்டு நிற்கும் போது அடுத்த ஏவுகணையை வீசினார் ஓனர் " எங்கே போய் காட்டு " . நம்மாளும் தைரியமா மௌஸை பிடிச்சு மை கம்ம்ப்யூட்டர் பக்கம் நகர்த்தினான் நகர்த்தினான் நகர்த்திக்கொண்டே இருக்கான். அவன் நடுவுக்கு இழுத்தால் மௌஸ் கரைக்கு ஒதுங்குது. எனக்கு பயங்கர ஷாக்.

ஓனர் ஒற்றை வரியில் சொன்னார் "இவனுக்கு கம்ப்யூட்டர் தெரியாது". வந்த புதுசில்லையா அதனால கொஞ்சம் நெர்வசா இருக்கான் இன்னும் ஒரு வாரத்தில் சரியாகிடுவான் என கொஞ்சம் நாளை நீட்டினேன். அவரும் பார்க்கலாம் என சொல்லிட்டு போயிட்டார் . நான் சேக்கிடம் கேட்டேன். ஆமா ஊர்ல எல்லாம் படிச்சேன்னு சொன்னிய? ஆமா மக்கா எல்லாம் படிச்சேன் எதைக்கேட்டாலும் சொல்லுவேன். ஆனா கம்ப்யூட்டரை ஆபரேட் பண்ண கத்து தரலை எல்லாம் தியரிதான்னு குண்டைத்தூக்கி போட்டான்.

இந்த இடத்தில் சேக் மைதீனைப் பற்றி ஒன்று சொல்லியாக வேண்டும். சேக் மைதீன் எனக்கு நண்பன் மட்டுமல்ல உறவினரும் கூட. எங்கள் குடும்பத்துல நாங்கதான் முதல் தலைமுறையா பட்டப்படிப்பு வரைக்கும் முடித்தவர்கள். எல்லோரும் படிப்புல சாதனை பண்ணுவாங்க நாங்க படிச்சதே சாதனைதான்! இன்னும் சொல்லப்போனால் ஓரளவு நல்லா படிச்சதுனாலதான் போனப்போகுது ஆசைப்படுறாங்க படிச்சிட்டு போகட்டும்னு வீட்ல விட்டாங்க. சின்ன வயசிலேயே பல சோதனை சமாளித்து பழகியிருந்ததால் இதையும் இன்னொரு சவாலாக எண்ணி சந்திக்க முடிவு செய்தோம்.

அந்த இடைப்பட்ட ஒரு வாரத்தில் சேக் இன்னும் கொஞ்சம் தேறியிருந்தது மனதுக்கு கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தது. எப்படியும் சாதித்துக்காட்டுவது என்ற நம்பிக்கையில் செயல்பட்டான்.அவன் மேல் எனக்கு அதைவிட நம்பிக்கை இருந்தது. ஆனால் அதை வெளிக்காட்டாமல் அவனிடம் நான் கண்டிப்புடனே இருந்தேன். பின்னே பயம் இருந்தால்தானே எதையும் கற்றுக்கொள்ள முடியும்.

ஒரு வழியாக இரு மாதங்கள் கழிந்தபோது ஓரளவுக்கு கஷ்டமரை சமாளிக்க தெரிந்திருந்தான் அரபியும் ஓரளவு கற்றிருந்தான். இங்கு ஒரு முக்கியமான விசயம் சொல்லியாக வேண்டும். இங்கு வருபவர்கள் சந்திக்கும் முதல் பிரச்சனை மொழிதான். குறைந்தது ஆறுமாசம் ஆகும் மொழி கற்க.சேக் மைதீன் கல்லூரியிலேயே அரபி எழுத வாசிக்க கற்றிருந்ததால் அவனுக்கு பேசக்கற்றுக்கொள்வது கொஞ்சம் எளிதாக இருந்தது.

ஒரு வழியாக நானும் ஊர் போய் வந்தேன். அவன் இப்போது முழுவதுமாக தேறியிருந்தான். அதன் பின் எல்லாமே எளிதாகிப்போனது. ரெண்டு வருடம் தனியாக வேலை பார்த்து சலித்து போயிருந்த எனக்கு ஊர் திரும்பிய பின் சேக் மைதீனுடன் சேர்ந்து வேலை பார்ப்பது இனிமையாகவும் உற்சாகமாகவும் இருந்தது.

எனது தம்பி எனக்கு விசா அனுப்பியதாக சொன்னேனல்லவா அவனும் மற்றொரு தம்பியும் எங்களுக்கு அருகில் உள்ள ஊரில்தான் வேலை செய்தார்கள். குடும்பத்தை பிரிந்திருக்கும் எங்களுக்கு வாரா வாரம் வெள்ளியன்று ஒன்று கூடுவதுதான் ஒரு பெரிய ஆறுதலாகவும் மகிழ்ச்சி அளிக்க கூடியதாகவும் இருந்தது. எங்களிடத்தில் சேக் மைதீன் எப்போதுமே பிரியமாக இருப்பான். அதுவும் என் தம்பிகளிடத்தில் கூடுதல் பாசம்.

இங்கணம் சவுதி வாழ்க்கை கழிந்து கொண்டிருந்த நிலையில்தான் எங்கள் கடையில் ப்ராட்பாண்ட் கனெக்ஷன் வந்தது. ஆரம்பத்தில் தமிழ் செய்திகளை மட்டும் படித்துக்கொண்டிருந்த எங்களுக்கு தமிழ்மணம் அறிமுகம் ஆனது. குறிப்பிட்ட செய்திகளை மட்டுமே கொடுக்கும் இணைய இதழ்களுக்கு மத்தியில் வலைப்பூக்களில் வரும் பகிங்கிரமான கருத்துக்களும் வெளிப்படையான விவாதங்களும் எங்களை மிகவும் கவர்ந்தன.

ஆரம்பத்தில் பின்னூட்ட பதிவராக இருந்த நாங்கள் முரளிக்கண்ணன் கோவிக்கண்ணன் ஆகிய இரு அண்ணன்கள் தந்த ஊக்கத்தால் பதிவெழுதி பார்க்கும் முடிவுக்கு வந்தோம். சேக் மைதீன் ஸ்டார்ஜன் ஆனான். நான் சிநேகிதன் ஆனேன். (வரலாறு ரொம்ப முக்கியம்!)

அதன் பிறகு நவாஸுதீன், பா.ரா. அண்ணன், செ.சரவணகுமார், நாடோடி ஸ்டீபன், எம்.அப்துல்காதர், இளம் தூயவன், ராஜவம்சம் என சவுதியில் எங்கள் நட்பு வட்டம் பெருகியது. அது போல் வலையுலகிலும் நட்பு பெருகியது.

இந்த காலகட்டத்தில் சேக் மைதீன் இணையத்தில் கலக்கத் துவங்கியிருந்தான். இணையத்தில் மட்டுமல்ல வேலையிலும் சிறந்து விளங்கினான். அதன் பிறகு அவனும் நானும் மாறி மாறி ஊர் சென்று வந்தோம் எந்த பிரச்சனையும் இல்லாமல். இப்படியாக நான்காண்டுகள் கழிந்தன.

ஆனால் அதன் பின் வேறொரு புதிய பிரச்சனை உருவாகியிருந்தது. எங்கள் ஏரியாவைச் சுற்றி புதிது புதிதாக பெரிய ஷாப்பிங் மால்கள் வந்துகொண்டிருந்ததால் எங்களுக்கு வேலை குறைய ஆரம்பித்திருந்தது. சர்வீஸில் வருமானம் வந்தாலும். அவர்கள் போடும் ஆஃபரில் எங்கள் சேல்ஸ் படுத்துக்கொள்ள துவங்கியிருந்தது. எப்படியோ தாக்கு பிடித்து கடை நடத்தினாலும் ஓனரால் இரண்டு பேரை வைத்து சமாளிக்க முடியாத நிலை.

சேக் மைதீனும் குடும்பஸ்தனாகி விட்டான். தற்போதைய வருமானம் போதாத சூழல். ஓனரிடம் கூடுதலாக கேட்டால் இப்போதுள்ளதை கொடுக்கவே ரொம்ப கஷ்டம் இதுக்கு மேல் எப்படி கூட்ட முடியும் என மறுத்துவிட்டார் .

நாங்கள் இருவரும் நண்பர்களுடன் ஆலோசித்து ஒரு முடிவுக்கு வந்தோம். இந்த வேலையிலிருந்து விலகி ஊருக்கு சென்று புதிய விசாவிலோ அல்லது ஊரிலேயே நல்ல வேலை கிடைத்தாலோ அதில் சேர்ந்துகொள்வது என்று முடிவெடுத்தோம். அதன்படி தற்போது சேக் ஊருக்கு சென்றிருக்கிறான்.

ஐந்து வருட அனுபவத்துடன் அரபியும் சரளமாக தெரிவதால் இங்கு புதிய வேலை கிடைப்பது அத்தனை கடினம் கிடையாது. எவ்வளவோ சவால்களை சந்தித்தவனுக்கு இது மற்றுமொரு சவால் அவ்வளவே.

இன்ப துன்பங்களில் ஒன்றாக இருந்தவன் இப்போது பிரிந்து ஊருக்கு சென்றது மனதுக்கு மிக கஷ்டமாக இருந்தாலும் முன்னேற்றத்தின் பொருட்டு பிரிவென்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்று என மனதை தேற்றிக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

இப்படியொரு வாழ்வை கொடுத்த இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தும் இந்த நேரத்தில் வருங்காலமும் இதை விட சிறப்பாக அமைய வாழ்த்துகள் சேக் மைதீன்.

பா.ரா இல்லத் திருமணத்தில் பதிவர்கள்:ஆல்பம்.

2011-03-08T09:44:00.023+03:00

மணிஜீ : என்னப்பா... நம்பர் ஏதும் இல்லாம ஸ்கிரீன் கருப்பா தெரியுது?

செ.சரவணகுமார் : கண்ணுல பொங்குற எரிமலை தெரியாம இருக்கத்தான் அண்ணன் கண்ணாடி போட்டிருக்காரு :)

எரிமலை எப்படி பொறுக்கும்??????!!!!!!

அகநாழிகை பொன்.வாசுதேவன் : கவிதையை படிக்கலாம். புடிக்கவும் முடியுமா!..

கவிஞர் ராஜசுந்தரராஜன் : அக்பர் தம்பி. கல்யாண வீட்ல வந்து கவிதை கேட்டா எப்படி?

கவிஞர் : பா.ரா மேல உள்ள பிரியத்துல வெற்றி வந்தாச்சு

வெற்றிவேல் சார் : நம்புங்க ஜெர்ரி.. ரஜினியை விட எங்களுக்கு வயசு கம்மிதான்.

செ.சரவணகுமார் : பெரிய பதிவராக்கி காட்டுறேன்னு பா.ரா சொன்னதோட அர்த்தம் இப்பதான் புரியுது. வாரவங்க போறவங்கல்லாம் பின்னூட்டம் எழுதிட்டு போறாங்க.

செ.சரவணகுமார் : என்னோட அடுத்த படத்துக்கு நீங்கதான் ப்ரொடியூஷர்.. டீலிங் ஓகேவா?...

சோழர் பரம்பரையில் ஒரு எம்.எல்.ஏ....

அண்ணன் மாதவராஜ் : இப்போதைக்கு நம்ம கூட்டணிதான் ஸ்ட்ராங் கும்க்கி.

வாசு : நண்பேன்ட்டா....

அக்பர் : அண்ணே எம்பேர்லயும் ஒரு புக் ரிலீஸ்...
வாசு : அதுக்கு முதல்ல எழுதனும் தம்பி...

தனித்திரு. விழித்திரு.. பசித்திரு... (சீக்கிரம் இலையைப் போடுங்கப்பா..)

(அக்பர், கவிஞர், ஜெர்ரி அண்ணன், காமராஜ் அண்ணன், கும்க்கி அண்ணன் கோரஸாக) சீக்கிரம் இலையில போடுங்கப்பா...

ஜெர்ரி ஈசானந்தன் : இவங்க எப்பவுமே இப்படித்தான் பாஸூ... சாப்பாட்டு நேரத்துல என்ன பேச்சு...

மணிஜீ : எப்பா... லென்ஸ் மூடியை கழட்டிட்டு போட்டோ எடு...
சிவாஜி சங்கர் : அண்ணே அது திறந்துதான் இருக்கு. முதல்ல நீங்க கண்ணாடியை கழட்டிட்டு பாருங்க...

சரவணன் : (சாம்பார் வாளி நிறைய சரக்கிருந்தா எம்புட்டு நல்லா இருக்கும்!)
பா.ரா : த அப்ஸர்வர் இஸ் அப்ஸர்வ்டு.

நிழற்பாடம்

2011-02-16T16:39:00.002+03:00

டூ டூஸ் ஆர் ஃபோர் எங்கே சொல்லுங்க
என்றாள் கையில் குச்சியுடன்

கற்பனைக்குழந்தைகளின் ஊடே இருந்த இரு
குழந்தைகளும் சத்தமாக சொன்னன‌

இல்லாத குழந்தைக்கு இரு அடி கொடுத்தாள்
ஏன் சொல்லவில்லையென‌

இப்படி போய்க்கொண்டிருந்த பாட நேரத்தில்
இடையூறாய் என் மனைவி வந்து

வீட்டுபாடம் எழுதாமல் விளையாட்டு
என்ன வேண்டிக்கிடக்கு சீக்கிரம் எழுது
என அழைத்துச்சென்றுவிட்டாள்

பாவம் அவளுக்கு தெரியவில்லை
பிள்ளை பாடத்தை மட்டுமல்லாமல்
டீச்சரையும் சேர்த்து படித்திருப்பது.

சொல்லித்தெரிவதில்லை (தொடர்பதிவு)

2011-02-14T10:47:00.001+03:00

நாலு பேர் புடைசூழ நடுவில் நீ வரும்போதுதான் உனை பிடித்துப்போனது இதைத்தான் "சென்டர் ஆஃப் அட்ராக்ஷ‌ன்" என்பார் போல‌

உன்னோடு பழகுவது அத்தனை கடினமானதாக இருக்கவில்லை
அது ஏற்கனவே எழுதிவைத்ததாக கூட இருக்கலாம்

"என்னடா பிரகாசமா இருக்கே" என்ற‌ நண்பனுக்கு தெரியவா போகிறது இது இந்த ஸ்திரி ஏற்றி வைத்த திரி என்று

என் பின்னால் உள்ளவர்கள் வாழ்வை வெளிச்சமாக்க சாதித்துக் காட்டவேண்டிய முதல் தலைமுறை சூழ்நிலை கைதி நான்

பாரேன் நமக்கு எப்போதும் சாதி(எதிர்)த்து காட்டுவதுதான் பிரச்சனையாக இருக்கிறது

காதலைச் சொன்னால் ஏற்றுக்கொள்வாளா என சொல்லாமல் பலர் தயங்கி நிற்பர் ஆனால் ஏற்றுக்கொள்வாய் என்பதால் சொல்லாமல் விட்டுவிட்டேன்

ஆனாலும் காதலித்துக்கொண்டுதான் இருந்தோம், இருக்கிறோம் சொல்லித்தெரிவதில்லை போலும் இந்த காதல்

பள்ளி நாட்களில் பாதியை கட்டடித்த‌ என்னை லீவு நாட்களிலும் கல்லூரி சுற்ற வைத்து விடுகிறது இந்த காதல்

அப்படி என்ன பேசினோம் என்பது தெரிய‌வில்லை பேசினோம்.பேசினோம்.. இன்னும் பேச நிறைய இருக்கிறது

"என்ன அண்ணன் தங்கச்சி மாதிரியா" என தோழி கேட்ட உடன் நீ மறுத்து "ஃப்ரெண்ட்ஸ்" என்று சொன்ன நேரத்தில் மேலும் உறுதியாகியது நம் காதல்

இன்னும் என்னன்னவோ எல்லா உணர்ச்சிகளையும் எழுத எழுத்து கைகூட வில்லை எனக்கு

பின்பு ஒரு பிரிவு நாளில்தான் வெட்டப்பட்ட கைகள் போல காந்தியது மனசு

அடுத்தடுத்த நாட்களில் புண் பெரிதாகி தாங்க முடியாத ரணத்துடன் பல நாட்கள் கழித்து ஆறிவிட்டாலும் மனதில் அதன் வடு அழியாமல் இருக்கிறது

அந்த நினைவு வடுக்களே காதல் சின்னங்களாக இருப்பதால் வேறெந்த நினைவுச்சின்னங்களும் வைத்துக்கொள்ள தேவையில்லாமல் போய்விட்டது

என்னிடம் மிச்சமிருப்பது நீ கொடுத்த அன்பு அதைத்தான் அனைவருக்கும் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறேன் தீர்ந்து போய்விடுமோ என்ற பயமில்லாமல்.. தீராத அன்பல்லவா அது!

நாம் இருவரும் மணக்கவில்லை எனினும் நம் மனதில் இறுதிவரை காதல் மணந்து கொண்டுதான் இருக்கும்

ஊர் செல்லும் ஒவ்வொரு முறையும் பொது இடங்களில் உன்னை கண்கள் காணத்தேடும் ஒரு வார்த்தை நலமா எனக் கேட்க

கேட்பேன் என்ற நம்பிக்கையில் இன்னும் காத்திருக்கிறேன்.

***********

பாரேன்! காதல் ஒரு கவிஞனை பா.ரா வாக்குகிறது
ஒரு பாராவை கவிதையாக்குகிறது

தொடர் அழைப்புக்கு மிக்க நன்றி பா.ரா.

இதைத்தொடர அன்புடன் அழைக்கிறேன்

நண்பர் சே.குமார்

நண்பர் ஜெய்லானி

மறக்கமுடியாத பாண்டிபஜார் பாலாஜிபவன் (தொடர்பதிவு )

2011-02-06T11:38:00.005+03:00

சகோதரி ஆசியா உமர் சமையல் சம்பந்தமான தொடர்பதிவு எழுத அழைத்திருந்தார்கள் அவர்களுக்கு என் நன்றி. தாமதமாக எழுதுவதற்கு மன்னியுங்கள்.

இனி கேள்வி பதில்

இயற்கை உணவுகளை சாப்பாட்டில் சேர்த்துக் கொள்வதுண்டா? இயற்கை உணவுப் பழக்கம் எந்த விதத்தில் உங்களுக்கு பயன் தருகிறது?

நீங்கள் காய்கறிகளை குறிப்பிடுகிறீர்கள் என நினைக்கிறேன். நிறையவே சேர்த்துக் கொள்வது உண்டு. நல்ல ஜீரண சக்தியைத்தருகிறது.

அன்றாடம் சரியான நேரத்தில் சாப்பிடுவீர்களா? அல்லது பசிக்கும் நேரத்தில் உண்பீர்களா?

தினமும் வேளா வேளைக்கு சாப்பிட்டு விடுவேன். பசிக்கும் மற்ற நேரத்தில் காபி, பிஸ்க‌ட்.

வலைப் பதிவில் சமையல் சம்பந்தமாக எழுதுவதற்கு யார் உங்களுக்கு தூண்டுகோலாக இருந்தார்கள்?

தனியாக இருப்பதால் தினமும் என் சமையல்தான். நான் சமையல் சம்பந்தமான பதிவுகள் எழுதியதில்லை.

புதியதாக ஏதாவது உணவு வகை முயற்சி செய்து பார்த்திருக்கிறீர்களா? அது சரியாக வரவில்லை என்றால் என்ன செய்வீர்கள்?

முயற்சி செய்திருக்கிறேன். சரியாக வரவில்லை என்றால் வ(வெ)ந்ததை வைத்து முடிந்தவரை சாப்பிடுவேன்.

உங்களது அன்றாட சமையலில் நீங்கள் கட்டாயம் தவிர்க்கும் சமையல் சம்பந்தமான பொருட்கள் ஏதாவது மூன்று?

கிடைச்சதை வைத்து சமைப்பவனுக்கு தவிர்ப்பதற்கு என்ன இருக்கு :)

தினப்படி சமையலில் நீங்கள் அடிக்கடி சேர்த்துக்கொள்ளும் சமையல் பொருட்கள் சில?

முந்தைய பதில்தான்.

குடும்ப உறுப்பினர்கள் ஒன்றாக சேர்ந்து அமர்ந்து சாப்பிடுவதால் என்ன நன்மைகள் உண்டாகிறது?

நல்ல கேள்வி. யார் யார் எவ்வளவு சாப்பிடுறாங்கன்னு பார்த்து பின்னாடி கிண்டலடிக்கலாம். (சும்மா தமாசுக்கு)

முடிந்தவரை குடும்ப உறுப்பினர்கள் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிட்டால் உடம்பும், உறவும் பலப்படும். சாப்பிட்டு முடித்தவுடன் கொஞ்ச நேரம் உட்கார்ந்து கூடிப்பேசினால். மன அழுத்தம் குறையும்.

உங்களுக்குப் பிடித்த உணவகத்தில் நீங்கள் விரும்பாத உணவு பரிமாறப்பட்டால் என்ன செய்வீர்கள்?

உள்ளூரில் இருந்தால் எப்போதும் வீட்டுச்சாப்பாடுதான். வெளியூர் பயணங்களில்தான் ஹோட்டல் சாப்பாடு. சென்னையில் இருக்கும் போது உஸ்மான் ரோடு சரவணபவன் சாப்பட்டை விட பாண்டி பஜார் பாலாஜிபவன் சாப்பாடு ரொம்ப பிடிக்கும். பிடிக்காத உணவை ஆர்டர் செய்ததில்லை.

ஆனால் சென்னையிலிருந்து மாதம் ஒரு முறை ஊர் திரும்பும் போது வழியில் உள்ள ஹைவே ஹோட்டல்களில் சாப்பிடும் அனுபவம் மறக்க முடியாதது.

ஒரு முறை ஒரு ஹோட்டலில் தோசை ஒன்று ஆர்டர் செய்தேன். ஐந்து நிமிடத்தில் வந்தது. தோசை கல்லில் பிடிக்கவில்லை வெள்ளையாக இருந்தது. சாம்பாரில் பருப்பு இல்லை,கோழி எலும்பில் சதை பிடிக்கலை. ஒரு வழியா சாப்பிட்டு முடித்து பில் கேட்டேன். கொடுத்த பில்லை சரியா பிடிக்கலை கீழே விழுந்து விட்டது எடுத்துப் பார்த்தேன் பில்லை பிடிக்கலை.

ஆமாம் கோழிக்கறியும் தோசையும் சாப்பிட்டதாக ஒரு தொகை எழுதியிருந்தார்கள். கவுண்டரில் போய் கேட்டேன் அவங்க சொன்ன பதில் பிடிக்கலை. அது போல அங்கு நான் சத்தம் போடுவது அவர்களுக்கு பிடிக்கலை. அவங்க ஒரு கூட்டமாக சேர்வது மாதிரி தெரிஞ்சுது.சூழ் நிலை சாதகமாக இல்லாததால். இடத்தை காலி பண்ணினேன். மறுநாள் வயித்துக்கு பிடிக்கலை. அன்னையிலிருந்து ஹைவே ஹோட்டல்களே பிடிப்பதில்லை. அப்படியும் சாப்பிடும் சூழல் வந்தால் மற்றவர்கள் சாப்பிடுவதை பார்த்த பின் சாப்பிடுவது வழக்கமாகிவிட்டது.

*********************

தாமதமாகி விட்டதால் யாரையும் குறிப்பிட்டு அழைக்கவில்லை. விரும்பும் நண்பர்கள் இதையே அழைப்பாக ஏற்று தொடரவும்.

மீனவர் பிரச்சனை : ஒரேயொரு ஆட்டோகிராப் ப்ளீஸ் !

2011-01-30T10:57:00.002+03:00

மீனவர்களுக்காக தமிழக இணைய நண்பர்கள் ட்விட்டரிலும், பேஸ்புக்கிலும் கொடுத்த ஆதரவுக்குரல் ஒட்டு மொத்த ஊடகங்களையும் திரும்பி பார்க்கவைத்துள்ளது. இது நம் முயற்சிக்கு கிடைத்த முதல் வெற்றி.

இணையம் என்பது அரட்டைக்காக மட்டுமல்ல அதன் மூலம் சமூகத்துக்காகவும் குரல் கொடுக்கமுடியும் என நிறுபித்துக்காட்டிய அனைவருக்கும் நன்றிகள்.

இத்துடன் சேர்த்து தமிழக மீனவர்களை காக்க இணையத்தில் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ள புகார் கடிதத்தில் உங்களது கையெழுத்தையும் சேர்த்து விடுங்கள். 1 லட்சம் கையெழுத்து இருந்தால் அரசின் கவனத்தை ஈர்க்கமுடியும் என்பதால் விரைந்து செயல்பட்டு உங்களது கையெழுத்தை இணைத்து மீனவர்களின் நலனில் பங்கு கொள்ளுங்கள்.

கையெழுத்திட கீழுள்ள இணைப்பை சொடுக்குங்கள்.

http://www.PetitionOnline.com/TNfisher/

நமக்கு குடியரசுதினம் தேவையா?

2011-01-27T11:38:00.002+03:00

குடியரசு தினம் தேவைதான். காரணம் கடைசியில் சொல்கிறேன்.

************************************

நாம், இல்லை இல்லை நமது அரசியல்வாதிகளும் , தொழிலதிபர்களும் 20 லட்சம்கோடி கருப்புப் பணத்தை அன்னிய நாட்டில் பதுக்கி வைத்திருப்பதுதான் இந்த 61 ஆண்டு குடியாட்சியில் நாம் செய்த சாதனைகளிலே முதலிடத்தை பிடிக்கிறது.

இன்னொரு புறம் இலங்கை கடற்படையின் துப்பாக்கி சூட்டு பயிற்சிக்கு ஈழத்தமிழர்களை காவு கொடுத்தது காணத‌தென்று தமிழக மீனவர்களையும் பலிகடாவாக்குகிறார்கள். தேர்தல் நேரத்தில் ஐந்து லட்சம் மற்ற நேரங்களில் ஐம்பதாயிரம் என அதற்கு விலை கொடுக்கும் கொடுமை வேறெந்த நாட்டிலும் இல்லை.

தேசிய ஒருமைப்பாடு என்று சொல்லிக்கொண்டே பக்கத்து மாநிலத்தில் இருந்து தண்ணீர் கொடுக்க மாட்டார்கள் அதை உறுதியாக தட்டிக்கேட்கவும் இதுவரை வந்த ஆட்சியாளர்களுக்கு வக்கில்லை. அரசியல் கட்சிகளிடையே ஒற்றுமை இல்லை.

எல்லாவற்றிற்கும் உச்சமாக 25 ரூபாய்க்கு வாங்கும் பெட்ரோலுக்கு 40 ரூபாய் வரி போட்டு 65 ரூபாய்க்கு விற்கிறார்கள் கேட்டால் ஆயில் நிறுவனங்கள் நஷ்டப்படக்கூடாதாம். அதற்கு நாங்களா கிடைத்தோம்? இதனால் விலைவாசி விஷம்போல் ஏறுவதுதான் மிச்சம்.

இப்படி எந்த விசயத்தை எடுத்தாலும் மக்களுக்கு பாதகமாகவே அரசுகள் நடந்துகொண்டிருக்கின்றன‌.

"இப்படி பட்ட சூழலில் குடியரசு தினக்கொண்டாட்டம் ஒன்னுக்குத்தான் குறைச்சல்." என்று நம்மில் அனைவருமே குமுறிக்கொண்டிருக்கிறோம். இந்த நிலைக்கு நம்மை ஆளாக்கியவர்கள் இந்த அரசியல்வியாதிகள் தான் அதில் சந்தேகமேயில்லை.

இன்னும் சிலர் இந்த மக்களாட்சியை விட மன்னராட்சியே பரவாயில்லை. அந்த காலத்தில் வெள்ளைக்காரன் எப்படி ஆண்டான் என்கிறார்கள். நன்றாக சிந்தித்து பாருங்கள். இன்று மன்னராட்சி வந்தால் அந்த வெள்ளைக்காரனா வந்து ஆளப்போகிறான்? ரொம்ப வசதியாக போய்விட்டது எனக் கருதி இங்குள்ள வசதி படைத்தவர்களே நாட்டை பங்கு போட்டுக்கொள்வார்கள். ஐந்து வருடத்துக்கு ஒரு முறை ஆட்சி மாறுமே எனப்பயப்படுபவர்கள் ஆயுளுக்கும் அராஜகம் பண்ணுவார்கள். அப்போதுதான் தெரியும் இந்த குடியாட்சியின் மகிமை பற்றி.

இப்போதுள்ள அரசியல்வாதிகளா நமக்கு இந்த குடியாட்சியை கொண்டுவந்தார்கள். இவர்கள் இருந்திருந்தால் நாட்டை வெள்ளைக்காரனுக்கு மட்டுமல்ல அமெரிக்கனுக்கும், சீனனுக்கும் பங்கு போட்டு கொடுத்திருப்பார்கள். இப்போதும் அதைத்தான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக செய்து கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

நமக்கு இந்த சுதந்திரத்தையும் , குடியாட்சி முறையையும் ஒரே இரவிலா வாங்கித்தந்தார்கள். அதற்காக இரத்தம் சிந்தி பாடுபட்டது ஏறக்குறைய முந்நூறு ஆண்டுகள்!

அப்படி அரும்பாடுபட்டு வாங்கிய குடியாட்சியை இந்த அரசியல்வாதிகளிடம் காவு கொடுத்து விட்டு நாம் புலம்பிக்கொண்டிருப்பதை என்னவென்று சொல்வது.

நம்மிடம் இருக்கும் ஒரே தற்காப்பு ஆயுதம் இந்த குடியாட்சி தந்த ஓட்டுதான். இது இருக்கும் வரைதான் கொஞ்சமாவது மரியாதை தருகிறார்கள். இல்லை என்றால் தரையில் போட்டு மிதித்து போய்க்கொண்டே இருப்பார்கள். ஆனால் அதைப்போய் இரண்டாயிரம் ரூபாய்க்கு விற்றுவிடும் நம்மை என்னவென்று சொல்வது?

மதத்தாலும், ஜாதியாலும், மொழியாலும் , அரசியல் கட்சி சார்பாலும் பிளவுபட்டு கிடக்கும் நாம் தமிழர்களாக ஒன்று படுவதுதான் இதற்கு ஒரே வழி. ஏனெனில் நமது மதங்கள் நம்மை அடித்து சாக சொல்லவில்லை அதன் தலைவர்களாக இருப்பவர்கள்தான் நம்மை மோத விடுகிறார்கள்.

இதை நீக்க‌ சமூக பொறுப்புணர்வுடன் கூடிய கல்வி தேவை. நம் இளைய தலைமுறையை வேலைக்காக தயாராகும் எந்திரமாக மட்டும் மாற்றாமல் கூடவே சமூக பொறுப்புணர்வுடன் கூடிய மனிதனாக மாற்றினால் மட்டுமே இது சாத்தியம். இது எல்லா மநிலத்துக்கும் பொருந்தும்.

இதுக்கு பல ஆண்டுகள், நூற்றாண்டுகள் ஆகலாம். ஆயிரம் மைல் கல்லைக் கடக்கவேண்டுமென்றாலும் நாம் எடுத்து வைப்பது ஒவ்வொரு அடியாகத்தானே.

எனவே நமது முன்னோர்கள் அரும்பாடுபட்டு பெற்ற சுதந்திரத்தை , இந்த குடியாட்சியை நாம் நிச்சயம் பாதுகாத்தே தீரவேண்டும். இல்லையே நம் வருங்கால சந்ததிகள் இன்னொரு சுதந்திர போருக்காக போராட வேண்டியது வரும்!

கொண்டாடுவதென்பது கொடியேற்றி மிட்டாய் கொடுப்பது மட்டுமல்ல. அனுதினமும் நமக்கு குடியாட்சி ஏற்படுத்தித் தந்தவர்களுக்கு நன்றி செலுத்தி, அதற்குரிய பொறுப்புடன் அதை பாதுகாப்பதும்தான்.

மம்மி... பொங்கள்னா என்ன மம்மீ...

2011-01-13T09:57:00.002+03:00

"மம்மி... பொங்கள்னா என்ன மம்மீ..."

"என்னடா.. பட்டுக்குட்டி! உனக்கு எப்படி தெரியும் இன்னிக்கு பொங்கல்னு?"

"இல்ல மம்மீ... இப்பதான் டிவில எல்லோரும் பொங்கள் வாழ்த்துகள்னு சொன்னாங்க அதுதான் கேட்டேன்."

"அட அஞ்சு வயசுலேயே இதெல்லாம் கேட்கணும்னு தோணுதே. நீ பெரிய சயின்டிஸ்ட்டா வருவேடா."

"மம்மி... பதில் சொல்லு மம்மீ..."

"அதுவா செல்லம் சொல்றேன். நமக்கு தேவையான ஃபுட் எங்கிருந்து கிடைக்குது?"

"பக்கத்து ஸ்ட்ரீட்ல இருக்கிற டிபார்ட்மெண்ட் ஸ்டோர்ல இருந்து."

" அதில்லைடா. நமக்கு தேவையான ஃபுட் எல்லாம் ஸாயில்ல இருந்துதான் கிடைக்குது. சன் லைட் இருந்தாதான் அது வளரும். இதையெல்லாம் கொடுத்த இறைவனுக்கு நாம தாங்க்ஸ் சொல்லணும்ல. அதனால இன்னிக்கு மஞ்சள், பனங்கிழங்கு, கரும்பு, அரிசி, வெல்லம் எல்லாம் வாங்கி மூணு ஸ்டோன் மேல புதுப்பானையில பொங்கல் வைத்து மகிழ்ச்சியையும், நன்றியையும் வெளிப்படுத்துறோம்."

" ஓ! ஃபுட் டேவா. ஆமா நம்ம ஃப்ளாட்டுல ஸ்டோன், பானையெல்லாம் எங்கே மம்மி?

" வீட்டுக்குள்ளே ஸ்மோக்கா இருக்கும்டா. அதான் கேஸ்ல குக்கர் வச்சு சமைக்கிறேன்."

" எனக்கு பானை,பனங்கிழங்கு, கரும்பு, மஞ்சள் எல்லாம் முழுசா எப்படி இருக்குன்னு பார்க்கணும் மம்மி."

"இல்லடா. அப்பா நேத்து ஆபிஸ்ல இருந்து வர லேட்டாயிடுச்சு. நாளைக்கு வாங்கி தருவார்."

"இல்ல... எனக்கு இப்பவே வேணும்."

"ம்ம்ம்... சரி. இங்கே வா. உனக்கு காட்டுறேன். டிவில கிராமத்து‌ பொங்கல் எப்படி கொண்டாடுவாங்கன்னு காட்டுறாங்க. அப்பாக்கூட நல்லா பார்த்துட்டு இரு. அம்மா இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல ரெடி பண்ணி கொண்டு வாரேன்."

.....

.....

"டேய் அப்பாவக்கூட்டிட்டு வா. சாப்பிடலாம்"

"மம்மி. எனக்கு வேணாம். இப்பதான் டிவில பொங்க வச்சாங்க. நானும் சேர்ந்து சாப்பிட்டேன்!"

===============

அனைவருக்கும் இனிய பொங்கல் திருநாள் நல்வாழ்த்துகள்!

டிவியும், டிரை சைக்கிளும் பின்னே நானும் (தொடர்பதிவு)

2011-01-10T16:22:00.005+03:00

பணக்காரர்கள் வீட்டில் மட்டுமே டிவி இருந்த காலம் அது. எனது அண்ணனும் மச்சான் ஒருவரும் அங்கு டிவி பார்க்க செல்ல‌. அதில் ஏற்பட்ட தள்ளுமுள்ளில் மச்சான் கை பிசகி விட, வீட்டில் ஒரே சத்தம்.

அறைகுறையாக விவரம் தெரிந்த அந்த 7 வயசில். முதல் முறையாக டிவி என்னும் வஸ்துவைப் பற்றி கேள்விப்படுகிறேன். அதிலிருந்தே அதை பார்க்கும் ஆர்வம் எனக்கும் தொற்றிக்கொண்டது.

பக்கத்து தெருவிலிருக்கும் பாய்வீட்டிற்குள் எப்படியாவது போய் டிவி பார்க்க வேண்டும் என அக்கம் பக்கத்தில் உள்ள மக்காக்களிடம் கூடிப்பேசினோம் மறுநாள் படை பட்டாளத்தோட அங்கே போனா. டிவி போடலைன்னு சொல்லி வாசலிலேயே அனுப்பிட்டாங்க‌.

வீட்டுக்கு வர்ற வழியில ஒருத்தன் சொன்னான் "ரெண்டு ரெண்டு பேரா போனா விடுவாங்கலே" சில்லூண்டு பயல்களாக இருந்த எங்களுக்கு அந்த யோசனையைக்கேட்டதும் சிலிர்த்து போச்சு. "ஏலே மக்கா நல்ல ஐடியாலே"ன்னு பாராட்டிக்கொண்டே திட்டத்தை வெற்றிகரமாக செயல்படுத்தினோம்.

வெளிக்கதவின் மூலம் வராண்டாதாண்டியவுடன் வரவேற்ற‌ கம்பிக்கதவுகள் எங்களுக்கான எல்லையை உணர்த்தியது. அதன் வழியே பார்த்தால் தெரிந்தது டிவி என்னும் அதிசயப்பெட்டி. "இதுல எப்படிலே படம் தெரியுது"ன்னு ஒருத்தரை ஒருத்தர் கேட்டு எங்க கற்பனையில் உதித்த விஞ்ஞானத்தின் மூலம் விளக்கமும் கொடுத்துக்கொண்டோம்.

முதலில் பார்த்தது ரஜினியின் மிஸ்டர் பாரத் என்று நினைக்கிறேன். அதை தொடர்ந்து பல படங்கள். இப்படியாக எனக்கென ஒரு கம்பியை உரிமை கொள்ளும் அளவுக்கு அந்த வீட்டின் தொடர்பு நீடித்தது. சில நேரங்களில் படும் அவமானங்களின் போது நம்ம வீட்டிலும் ஒரு டிவி பெட்டி வாங்க வேண்டுமென்ற வைராக்கியம் அன்று முழுவதும் மனதை நிறைத்திருக்கும்.

இங்ஙணம் போய்கொண்டிருந்த வாழ்வில் அதற்கான சமயமும் வாய்த்தது. எனது 10 வயது அக்கா சில சமயம் அவள் தோழி வீட்டுக்கு படம் பார்க்க செல்வாள். ஒரு நாள் அங்கு ஏதோ முகம் சுழித்து பேச, அதை வீட்டில் வந்து அக்கா சொல்ல, எங்கப்பாவுக்கு வந்ததே கோபம். அதோடு டிவியும் வீட்டுக்கு வந்தது.

கொடைக்கானலுக்கும் சிலோனுக்குமாக ரெண்டு ஆண்டனாக்கள் முப்பதடி உயரத்தில் ஒன்றை ஒன்று வெட்டிக்கொண்டு நிற்க வைக்கப்பட்டன‌. புள்ளிகளை குறைக்க UMS பூஸ்டர் என சொந்த சாலிடர் டிவியில் படம் பார்த்தது பேரானந்தமாக இருந்தது. செவ்வாய்கிழமை நாடகத்துக்கும், வெள்ளிக்கிழமை ஒலியும், ஒளியும் க்கும், ஞாயிற்று கிழமை படத்துக்கும் நண்பர்கள், உறவினர்கள் என வீட்டில் கூட்டம் அலை மோதியது.

அப்பொதெல்லாம் பழைய படங்களை மட்டுமே ஒளிப்பரப்புவார்கள். அஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்னாடி உள்ள படங்கள்தான் புதுப்படங்கள். தேர்தல் சமயம் வந்து விட்டால் டி. ஆர். மகாலிங்கமும், ஆனந்தனும் நடித்த படங்கள்தான் போடுவார்கள். ஒரே படத்தில் 20, 30 பாட்டெல்லாம் வந்தால் வசனம் எந்த அளவு இருக்குமென நீங்களே யூகித்துக்கொள்ளுங்கள்.

ஒரு முறை வாராவாரம் படம் பார்க்க வரும் உறவினர்கள் கிராமத்தில் இருந்து வந்த தூரத்து உறவினர் ஒருவரை அழைத்து வந்தார்கள். படம் முடிந்தவுடன் அந்தம்மா ஒரு கேள்வி கேட்டு எல்லோரையும் சிரிப்பில் ஆழ்த்தியது. பின்பு அவருக்கு எல்லோரும் விளக்கம் சொல்லி புரியவைத்தோம். அவங்க கேட்டது " ரெண்டாம் ஆட்டம் எப்ப போடுவான்?"

டிவி பார்க்க வீடு காணத அளவு கூட்டம் கூடியது எம்.ஜி.ஆரின் இறுதி ஊர்வலம் டிவியில் காட்டப்பட்ட அன்றுதான். நான் ஒரு ஓரத்தில் சோகமாக உட்கார்ந்திருந்ததை பார்த்த பலர் "பையன் ஏன் சோகமாக இருக்கான்" என்று விசாரித்த படியே இருந்தனர். என்னால் பதில் சொல்ல முடியலை. ஏன்னா அன்னைக்கு எனக்கு கடுமையான பல்வலி.

இந்த காலகட்டத்தில் கலர் டிவியும் , டெக்கும் வாடகைக்கு விட ஆரம்பித்திருந்தார்கள். காய்கறி கொண்டுவரும் மூணு கால் சைக்கிளில் அட்டை பெட்டியுடன் நேஷனல் டிவியை பதவிசாக கொண்டுவந்து இறக்குவார்கள். ஒரு டிவி,டெக் வாங்கவாவது வெளிநாடு போகணும்டா என்று மனதில் வைரக்கியமே அதனால் வந்தது.

எம்.எல்.ஏக்கு கூட அந்த மரியாதை இருக்குமான்னு தெரியலை ஆனால் டிவி கொண்டு வருபவ‌ருக்கு உட்கார சேர் குடிக்க டீன்னு ஏக மரியாதை இருக்கும். ஏன்னா அப்பதான் படத்துக்கு முன்னாடி ஒளியும், ஒலியும் அதிக நேரம் போடுவார்.

பக்கத்து ஊரில் இருக்கும் பெரியம்மா வீட்டிற்கு விருந்துக்கு சென்றால் அன்று கட்டாயம் ஒரு படம் பார்க்கலாம். அதிக பட்சம் அது ராமராஜன் படங்களாகத்தான் இருக்கும். மேலும் விசு, எஸ்.வி.சேகரின் படங்களும் சில சமயம் வங்குவார்கள். எம்.ஜி.ஆருக்கு பிறகு பீடி சுற்றும் மக்களிடையே ராமராஜன் தான் மக்கள் நாயகனாக வலம் வந்தார்.

ஒரு முறை "ஊரு விட்டு ஊரு வந்து" பட சூட்டிங்கில் ராமராஜனுக்கு விபத்து ஏற்பட்டதாக செய்தி பரவ, சில பேர் அவருக்கு ஒன்னும் ஆகக்கூடாதுன்னு சாப்பிடக்கூட மனம் இல்லாமல் பட்டினி கிடந்தனர். சில பேரின் பீடித்தட்டில் ராமராஜனும் ரேகாவும் சேர்ந்த படம் இருக்கும். கேட்டால் அண்ணனும் அண்ணியும் என உறவு முறை கொண்டாடுவார்கள்.

டிவி,டெக் ஆக்கிரமித்துக்கொண்டிருந்த காலத்தில் வந்து சேர்ந்தது கேபிள் டிவி என்னும் பூதம். தினம் ரெண்டு படம் மாதம் முப்பது ரூபாய் என்ற ஸ்கீம் எல்லோருக்கும் பிடித்து போய் அதில் சேர ஆரம்பித்தார்கள். "தினமும் என்ன படம் போடுவீங்க" என கேட்பதற்கு கால் தேய நடையாய் நடந்தது இன்னும் நினைவிருக்கிறது.

இப்போது உள்ளது போல் ஸ்போர்ட்ஸ் சேனல்கள் அப்போது இல்லை . வராண்டா முழுவதும் கூடி இருந்து கிரிக்கெட் பார்ப்பது மைதானத்தில் இருந்த உணர்வைத்தரும். கூட இருப்பவர்கள் அடிக்கும் கமெண்ட்ஸ் கிறங்கடிக்கும். திடீரென்று இனி டிடி 2 வில் ஒளிபரப்பாகும் என்று டெரர் காட்டுவார்கள். இதையெல்லாம் மீறி முடியும் வரை ஒளிபரப்பினாலும். கட்டையை போட்டு கடுப்பேற்றி தோற்று போவதில் நம்மாட்களை அடிச்சிக்க‌ ஆளே இல்லை

தூர்தர்ஷன் பார்த்துகொண்டிருந்த மக்களுக்கு கேபிள் டிவி வந்து ஆதரவளித்துக்கொண்டிருந்த நேரத்தில்தான். மற்றொரு புரட்சி ஏற்பட்டது. ஆம் சன் டிவியின் தமிழ்மாலை நிகழ்ச்சிகள் ஆரம்பம் ஆயின, ரபி பெர்னாட், மாலா, எம்.ஜெ.ரெகோ, ஆனந்த கீதன் என்று ஒரு பெரிய பட்டாளமே அறிமுகம் ஆனது அப்போதுதான்.

12 சேனல் எலெக்ட்ரானிக் டியூனரில் 10 சேனல் மிச்சமிருந்த காலம் போய் இப்போது 100 சேனல், 200 சேனல் எல்லாம் காணாது எனும் அளவுக்கு தொலைக்காட்சி துறை மாறியதற்கு சன் டிவிதான் தொடக்கம் அமைத்து கொடுத்தது. அதனால்தான் இன்று வரை எல்லோருடைய ரிமோட்டிலும் முதல் தேர்வாக சன் டிவி இருக்கிறது.

இன்றைய இன்ட‌ர்நெட் யுகத்தில் நேற்று வந்த படம் இன்று கிடைத்து விடும் நேரத்திலும் கூட அன்று கஷ்டப்பட்டு போய் பார்த்த படங்களும் அதைச் சார்ந்த அனுபவங்களும் இன்றும் பசுமையாக நெஞ்சில் நிற்கிறது.

என்ன மக்களே இதை படித்தவுடன் உங்களுக்கும் பழைய நினைவுகள் பசுமையாக நிழலாடுகிறதா? நீங்களும் உங்கள் நினைவுகளை பகிர இதை தொடர்பதிவாக ஆக்கி நண்பர்கள் ஐந்து பேரை தொடர அழைக்கிறேன். அவர்கள் மேலும் ஐவரை அழைப்பார்கள்.

செ.சரவணக்குமார்

எம். அப்துல்காதர்

ஹுஸைனம்மா

சேட்டைக்காரன்

ஜெய்லானி

நன்றி நண்பர்களே.

பந்தயக்குதிரை !

2011-01-08T21:53:00.000+03:00

எல்லாம் எளிதாக

கிடைக்கும் என்றெண்ணி

தொடங்கிய இப்பயணம்

பணப்புகழ் என்னும்

மாயக் கடிவாளத்தில் கட்டுண்டு

உணர்வுக்கண்களை

திரைகளால் மூடியபடி

நிற்காமல் ஓடியும்

நீண்டு கொண்டே

போகும் இலக்கு

எப்போது முடியுமென‌

எந்நாளும் காத்திருக்கிறேன்

இலக்கின்றி சுற்றி

காட்டில் இரை தேடுவது

பிரயாசமெனினும்

தேடுதலே சுகமாக உள்ளது.

சாலை பாதுகாப்பு வாரமா? சாலையில் செல்வோர் பாதுகாப்பு வாரமா?

2011-01-06T11:41:00.001+03:00

இரண்டு வருடம் முன்பு ஒரு காலை பொழுதில் வீட்டிற்கு போன் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது அந்த அதிர்ச்சியான விசயத்தை சொன்னார்கள். தம்பிக்கு விபத்தில் கால் முறிந்து விட்டதாக. கேட்ட அந்த நிமிடம் ஆடிப்போனோம். கூடச் சென்ற மச்சினன் மற்றும் உடனிருந்தவர்கள் சேர்ந்து அவனை மருத்துவமனையில் சேர்த்து விட்டதாக சொன்னார்கள். சோதித்து பார்த்ததில் வலது தொடை எலும்பு ரெண்டாக உடைந்திருந்தது.

வீடே சோகமாக இருந்தது. எப்படி சரி செய்வது என பல பேரிடம் ஆலோசித்து இறுதியாக நாகர்கோவிலில் உள்ள சுஷ்ருஷா மருத்துவமனையில் சேர்த்தோம். அங்குள்ள டாக்டரின் புண்ணியத்தில் ஆபரேஷன் பண்ணி ப்ளேட் வைத்து இன்று ஒழுங்காக நடக்கிறான். பணம் ஒரு பக்கம் போனாலும் அந்த கால கட்டத்தில் நாங்கள் அடைந்த வேதனை சொல்லி மாளாது.

தினம் தினம் பேப்பரில் நாலைந்து இடங்களிலாவது விபத்து பற்றிய செய்திகள் வந்து விடுகின்றன. நம் அனைவரை பொறுத்தவரையும் அது ஒரு செய்தி அவ்வளவுதான். ஆனால் சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு அது எவ்வளவு பெரிய இடி.

ஒவ்வொரு விபத்திலும் மனிதர்கள் மட்டும் பலியாவதில்லை. அவர்களது ஆசைகளும், கனவுகளும் குடும்பங்களின் எதிர்காலமும் சேர்ந்தே பலியாகின்றன. உலகம் பூராவும் நோய் வந்து இறப்பவர்களை விட விபத்தில் இறப்பவர்களின் எண்ணிக்கையே அதிகமாக இருக்கிறது.

இதற்கெல்லாம் யார் காரணம்? முழுக்க முழுக்க மனிதர்களாகிய நாம் தான். நமது ஐந்து நிமிட தாமதத்தை தவிர்க்க பலரது ஆயுளை விழுங்கி விடுகிறோம். பெரும்பாலான விபத்துக்கு நமது அவசரமாகத்தான் காரணமாக இருக்கிறது.

சரி எல்லோரும் இனிமேல் நிதனமாக செல்வோம் என உறுதி மொழி எடுத்துக்கொண்டால் எல்லாம் சரியாகிவிடுமா? பல சூழ்நிலைகளில் அவசரமாகச் செல்வது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக போன இன்றைய காலகட்டத்தில் இதை கடைபிடிக்க நம்மால் முடியவே முடியது. அப்போ வேறு என்னதான் வழி?

இருக்கிறது! கடுமையான போக்குவரத்து சட்டங்கள். அது ஒன்றுதான் இதற்கு ஒரே தீர்வு.

நான் வசிக்கும் சவுதி அரேபியா உட்பட பல நாடுகளில் போக்குவரத்து விதிகள் கடுமையாக பின்பற்ற படுகின்றன. முறையான சிக்னல்களும் , சாலை குறியீடுகளும் ஏற்படுத்தப்பட்டு அதை கண்காணிக்கவும் செய்கின்றனர். கடுமையான தண்டனைக்கும் அபராதத்திற்கும் பயந்து வேறு வழியில்லாமல் இங்குள்ள மக்கள் சாலை விதிகளை பினபற்ற வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளாகின்றனர்.

இது போக யாராவது விபத்தில் பலியானால் அந்த விபத்தை ஏற்படுத்தியவர் அக்குடும்பம் கேட்கும் நஷ்ட ஈடை கொடுத்தே ஆகவேண்டும் தவறினால் கடுமையான சிறை தண்டனைக்கு ஆளாவார்கள். நம்மூரைப்போல ஃபைன் கட்டிவிட்டு தப்பிக்க முடியாது.

இவ்வளவு கட்டுபாடுகள் இருக்கப் போய்தான் இந்த அளவாவது இங்கு விபத்தை குறைக்க முடிந்திருக்கிறது. ஏனெனில் இங்குள்ளவர்கள் நம்மாட்களை விட அவசரக்காரர்கள் முரடர்கள்.

இப்படிப்பட்டவர்களையே சட்டங்கள் மூலம் கட்டுப்படுத்த முடியுமெனில். நம் நாட்டில் ஏன் முடியாது?

நாம் நாட்டில் பெரும்பாலான விபத்துக்கள் லாரிகள் மூலமே ஏற்படுகின்றன. அதுவும் பழுதாகி ரோட்டில் நிற்க வைப்பட்டுள்ள லாரிகளால்! அதன் இருமுனைகளிலும் முக்கோண ரிப்ளட்டர்களை வைத்தாலே முக்கால்வாசி விபத்துகளை தவிர்த்து விடலாம். இந்த அடிப்படை விதியை கூட பின்பற்றாமல் முட்செடிகளை சுற்றிலும் போடுவது அவர்களது அலட்சியத்தை தவிர வேறொன்றும் இல்லை.

இது போன்ற சின்ன சின்ன அலட்சியங்கள்தான் பல பெரிய விபத்துகளுக்கு காரணமாக இருக்கின்றன. இது தெரிந்தும் இருக்கிற சட்டங்களை வைத்தாவது நடவடிக்கை எடுக்காமல் இருப்பவர்களை பற்றி என்ன சொல்வது.

ஒவ்வொரு வாகனத்திலும் அவசரத் தேவைக்கான பொருட்கள் இருக்கிறதா என்பதை முறையாக சோதனை செய்தாலே பாதி விபத்தை குறைத்து விடலாம்.

கடுமையான சட்டங்கள் வந்தால் மட்டும் போதாது அதை முறையாக செயல் படுத்தும் அதிகாரிகளும் , விழிப்புணர்வுள்ள மக்களும் வேண்டும் அப்போதுதான். சாலை பாதுகாப்பு வாரம் என்பது கொண்டாடப்படவேண்டிய விழாவாக மாறும்.

,

மிட்டாய் (3.1.2011)

2011-01-03T09:53:00.002+03:00

"தமிழகத்தில் ஏழைகள் நடமாடும் வரை, தி.மு.க., அரசு இலவச திட்டங்களை தொடர்ந்து வழங்கும்,'' என்று பொங்கல் பண்டிகைக்கான இலவச வேட்டி, சேலை வழங்கும் துவக்க விழாவில் முதல்வர் கருணாநிதி பேசினார்.

எனக்கு என்ன டவுட்டுன்னா. இப்ப எல்லார் வீட்டிலேயும் இலவச டிவி இருக்கு. டிவி இருந்தா கரெண்ட் இருக்கும். கரெண்ட் இருந்தா பில் கட்டணும். பில் கட்டுற அளவுக்கு வசதி உள்ளவங்க எப்படி ஏழையா இருக்க முடியும்?

உண்மையை சொல்லனும்னா. இலவசங்கள் இருக்கும் வரை ஏழைகளும் இருப்பாங்க‌ தலைவரே.

எங்களுக்கு தேவை மீன்களல்ல. மீன் பிடிக்கும் வித்தையும், கூடவே ஒரு குளமும்.

========================

"ஓசூர் நகராட்சி நிர்வாகத்தை கண்டித்து கிருஷ்ணகிரி மாவட்ட அ.தி.மு.க., சார்பில், இன்று கண்டன ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெறும்' என, அ.தி.மு.க., பொதுச்செயலர் ஜெயலலிதா அறிவிப்பு.

நீங்க தினமும் ஊருக்கு ஊர் போராட்டம் நடத்துறீங்க. ஆனா நீங்க ஊருக்காக போராட்டம் நடத்தலை பேருக்காக போராட்டம் நடத்திருங்கன்னும், மறுநாள் அந்த போராட்டத்தை பற்றி கட்சிகாரங்க கிட்ட கேட்டா யாருக்கும் நினைவிருக்காதுன்னும் கிண்டல் பண்ணுறாங்க. உண்மையா மேடம்?

========================

"வரும் சட்டசபை தேர்தலில் தி.மு.க., படுதோல்வியை சந்திப்பது உறுதி,'' என ம.தி.மு.க., பொதுச் செயலர் வைகோ கூறியுள்ளார்.

"இந்த ஆண்டு இறுதிக்குள் மத்திய அரசு கவிழும்" வைகோ உறுதி.

அப்படியே உங்க கட்சிக்கு தேர்தல்ல எத்தனை சீட்டு அம்மா தருவாங்கன்னும், கூட்டணியில வச்சிருப்பாங்களான்னும் ஆருடம் சொன்னீங்கன்னா ரொம்ப நல்லது.

நேத்து கட்சி ஆரம்பிச்சவங்கள்லாம் நாளைக்கு நான் தான் முதல்வர்னு சொல்ற காலத்துல. அரசியல்ல பெரிய புரட்சி செய்யப்போறார்னு எம்.ஜி.ஆர் க்கு பிறகு உங்களை நினைச்சிட்டு இருந்த மக்களை ஏமாத்திட்டிங்களே :(

========================

இன்னிக்கு காலையில தேமேன்னு பா.ரா வோட பால்ய சிநேகிதியை பற்றி படிச்சி ஃபீலிங் ஆகிட்டு இருக்கும் போது சரவணன் போன் பண்ணி நல்லெண்ணெய் எங்க கிடைக்கும்னு (இந்த விளக்கெண்ணெய் கிட்ட) கேட்டார். நானும் பக்கத்துல உள்ள டவுண்ல இதயம் நல்லெண்ணெய் கிடைக்கும்னேன்.

எனக்கு தலையில தேய்க்கிறதுக்கு எண்ணெய் வேணும்னு காலையிலேயே காமெடி பண்ணுறார். அதெப்படி எங்கிட்ட மட்டும் இப்படி கேள்வி கேக்கணும்னு தோணுது. என்ன கொடுமை சர.....

==============

பொதுவாக அனைத்து நண்பர்களின் இடுகைகளையும் படித்து பின்னூட்டமிடும் வழக்கமுள்ள எனக்கு ஓட்டு போடுவது மட்டும் பிரச்சனையாகவே இருந்து வருகிறது. ஸ்டார்ஜன் ஓட்டு போட்டுவிட்டால் நான் போடுவது மிக கடினம். அது போலவே அவருக்கும். ( அதனால ஓட்டு போடலைன்னா கோவிச்சுக்காதீங்க :))

சென்ற வருடம் புதிதாக வந்த பதிவர்கள் அனைவருமே அருமையாக எழுதுகிறார்கள். அதிலும் குறிப்பாக நண்பர் சேட்டைக்காரன் சிரிப்பு ,சித்தாந்தம்,செய்தி இந்த மூன்றையும் போட்டு கலக்கி கொடுக்கும் காக்டையில் செம சூப்பர். சென்ற வருடத்தில் என்னை மிகவும் கவர்ந்த பதிவர், நண்பர் சேட்டைக்காரன். (கொஞ்சம் பேரையும் சொல்லுங்க மக்கா :))

=============

தமிழ்மண விருதுக்கான போட்டியில் ஓட்டு போட்டு என்னை அடுத்த‌ கட்டத்துக்கு தேர்வு செய்த‌ நண்பர்கள் அனைவருக்கும் மிக்க நன்றி.

மேலும் தமிழ்மணத்தின் 2010 ஆண்டின் முன்னனி வலைப்பதிவுகளில் எனது பதிவு 37 இடம் பிடிக்க காரணமாக இருந்த அனைத்து அன்பு உள்ளங்களுக்கும் நன்றி. இது தரவரிசைக்கான பட்டியல் இல்லை எனபதால் பெருமைப்பட எதுவும் இல்லை. இருந்தாலும் திருவிழா மைக் செட்டில் நம்ம பேரை சொன்னா ஒரு சந்தோசம் வரும் பாருங்க. அப்படியிருக்கு :)

இடம் பிடித்த அனைவரும் இன்னும் சிறப்பாக எழுத வாழ்த்துகள். இடம் பிடிக்காதவர்கள் அடுத்தமுறை இடம் பிடிக்க வாழ்த்துகள்.

கவுண்டரும் , நாதசும் கொண்டாடும் புத்தாண்டு !

2011-01-01T11:45:00.000+03:00

கவுண்டர் : என்ன நாதஸ் புத்தாண்டும் அன்னிக்குமா சோகமா இருக்கே!

நாதஸ் : அது ஒன்னுமில்லைண்ணே. முதல் நாள் அன்னிக்கே ஒருத்தர் கூட சண்டை போட்டு டென்ஷனா போச்சு. அதுதான் வருஷம்பூராவும் டென்ஷனா இருக்குமோன்னு டென்ஷனா இருக்கு.

கவுண்டர் : என்ன நாதஸ் இதுக்கு போய்... அப்போ புத்தாண்டு அன்னிக்கு தூங்குனா வருடம் முழுக்க தூங்கிகிட்டே இருப்பானா. என்னடா லாஜிக் இது. கொண்டாட்டங்கள் எல்லாமே மனசு சந்தோசமா இருக்கத்தான் கஷ்டப்பட இல்லை.

நாதஸ் : எனக்கு ரொம்ப நாளா ஒரு சந்தேகம்ணே. வெள்ளைக்காரங்க கண்டு பிடிச்ச வருஷத்தை நாம ஏண்ணே கொண்டாடணும்?

கவுண்டர் : மக்களை உற்சாகப்படுத்துற‌ வழியை யார் கண்டு பிடிச்சா என்னடா. இப்ப இருக்குற எந்திர‌ வாழ்க்கையில இது மாதிரி சந்தோசப் பகிர்வுகளை மாசத்துக்கு ஒருக்க கூட கொண்டாடலாம். புது செருப்பு வாங்கினாலே பார்ட்டி கொடுக்குற காலத்துல இப்படி ஒரு கேள்வியா?

நாதஸ் : அதுக்கு இல்லைண்ணே! பாருங்க இதனால அன்னைக்கு ஒரு நாள் தண்ணிய போட்டு மற்றவங்களுக்கு இடைஞ்சல் பண்ணிகிட்டு... சில நேரம் சண்டைகளோட முடியுது.

கவுண்டர் : நாம பண்ணுற தப்புக்கு எதுக்குப்பா வெள்ளைக்காரனை குத்தம் சொல்லிக்கிட்டு. எந்த வெளி நாட்டுலயாவது இது மாதிரி நியூஸ் வருதா.

நாதஸ் : பறவை, மிருகமெல்லாம் எப்பண்ணே இது மாதிரி கொண்டாடும். அதுங்க கொண்டாடி நான் பார்த்ததே இல்லையே.

கவுண்டர் : என்னமோ மிருகங்க கூட பழகுனமாதிரி பேசுறே. அது என்னங்கடா ஆ..ஊ னா மிருகம், பேசுமா, பறவை சிரிக்குமான்னு கேட்டுகிட்டு. அதுங்க செய்றது அதுங்க இனத்துக்குதான் தெரியும். அது போக அதுங்களுக்கு தேவை உணவு மட்டும்தான். அது கிடைச்சா அது பாட்டுக்கு அன்னைக்கு பூரா சந்தோசமாத்தான் இருக்கும். அப்புறம் எதுக்கு தனியா கொண்டாடணும்.

நாதஸ் : நாம என்ன மிருகம் மாதிரியா. நமக்குன்னு லட்சியம், கோட்பாடு, கொள்கை, எல்லாம் இருக்குண்ணே. எவ்வளவு விசயம் கண்டு பிடிச்சிருக்கோம்.

கவுண்டர் : ஆமா பொல்லாத லட்சியம். ஏம்பா கண்டுபிடிச்சதை வச்சி மனுஷ இனத்தை அழிக்கிறதா உங்க கொள்கை. மிருகங்களாவது பசிக்கு, தேவைக்கு வேட்டையாடும். மனுஷங்க பேராசை பிடிச்சில்ல வேட்டையாடுறான். இதுக்கு மிருகம் எவ்வளவோ பர‌வாயில்லை.

நாதஸ் : விடுங்கண்ணே இதுக்கு போய் சீரியஸ் ஆகிட்டு. நல்ல நாள் அதுவுமா சந்தோசம இருக்க நாலு நல்ல வார்த்தை சொல்லுங்கண்ணே.

கவுண்டர் : நம்ம சக்திக்கு மீறி கடன் வாங்கி செலவளிக்காம, செலவளிக்கிற அளவுக்கு நம்ம சக்தியை வளர்த்துக்க முயற்சி பண்ணினாலே வாழ்க்கை சந்தோசமாத்தான் இருக்கும். அது போக அடுத்தவங்களுக்கு சந்தோசத்தை கொடுக்கலைன்னாலும் கஷ்டத்தக்கொடுக்காம இருக்கிறதுதான் நாம நமக்கும் , மத்தவங்களுக்கும் செய்ற பெரிய உதவி.

நாதஸ் : புரிஞ்சிகிட்டேண்ணே.

கவுண்டர் : என்ன புரிஞ்சிது?

நாதஸ் : உலகத்திலேயே ரொம்ப ஈசி அட்வைஸ் பண்றது. ரொம்ப கஷ்டம் அதைக் கேக்குறது.

கவுண்டர் : டேய் எங்கிட்டேயேவா. அவன் கிடக்கிறான் விடுங்க. எல்லோருக்கும் புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள். நல்லாயிருங்க.

நாதஸ் : என்னுடைய வாழ்த்துகளும்.

,

மிட்டாய் (28.12.2010)

2010-12-27T23:03:00.002+03:00

பதிவுலகின் ஆரோக்கியமான நடப்புகளில் ஒன்றான‌ ஈரோடு பதிவர்கள் சங்கமம் நிகழ்ச்சி, நேற்று சிறப்பாக நடந்தது மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது. அவர்களின் உழைப்பு நிகழ்ச்சியை முறையான திட்டமிடலுடன் நடத்தியிருப்பதில் தெரிகிறது ஊரில் இருந்திருந்தால் பங்கேற்க கட்டாயம் முயற்சி செய்திருப்பேன். நிகழ்வுகளை பதிவுகளில் வாசித்து அந்த வருத்தத்தை போக்கி கொண்டேன். அனைவருக்கும் மனமார்ந்த பாராட்டுக்கள்.

===========

அண்ணன் அகநாழிகை பொன்.வாசுதேவன் அவர்களின் " ஞாயிற்றுக்கிழமை மதியப்பூனை" என்ற கவிதை புத்தகத்தை உயிர்மைப் பதிப்பகம் நேற்று வெளியிட்டுள்ளது மகிழ்ச்சியான செய்தி. புத்தகவெளியீட்டாளராக மனதில் பதிந்திருந்தவர். பா.ரா அண்ணன் வீட்டு திருமணத்திற்கு பிறகு வெறும் வாசு அண்ணனாக மட்டுமே மனதில் நெருங்கி நிற்கிறார். இது போல் இன்னும் பல புத்தகங்களை எழுத அண்ணனுக்கு எனது மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகள்.

===========

23ம் தேதி பா.ரா. அண்ணனின் சவுதி வரவு எங்களுக்குள் உறங்கியிருந்த பழைய உற்சாகத்தை மீட்டிருந்தது. ஊர் நினைவுகளை ஆழ்மனதில் பதித்து விட்டு இரண்டு வருட சவுதி வாழ்க்கைக்கு தயாராவதற்கு ஒரு மாதமேனும் தேவைப்படலாம். அதுவரை அண்ணனை கொஞ்சம் ஃப்ரியாக விடுவோம். (என்னை நீங்கள் விட்டுவைத்த மாதிரி :)

அப்துல்காதர் சாரும் , இளம்தூயவன் சாரும் அண்ணனை கவனித்துக் கொள்ளவும் :)

==========

டர்பன் டெஸ்டில் இந்தியா தென் ஆப்ரிக்காவை 138 ரன்னில் சுருட்டி விட்டதாம். முதலில் நம்மாட்கள் 205 ல் சுருண்டது தனிக்கதை. ரெண்டாவது இன்னிங்ஸிலும் தடுமாறிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். நம்மாட்கள் இந்தியாவில் ஸ்ட்ராங் வெளிநாட்டில் (ரொம்ப) வீக்.

அறுதலாக ஹர்பஜனும்,ஜாகிர் கானும் சிறப்பாக பந்து வீசியிருக்கிறார்கள்.

எப்போதும் டர்பனை சுற்றும் ஹர்பஜனை சுற்றி இன்று டர்பன்!

===========

சிங்கை பதிவர்கள் இணைந்து நடத்தும் மணற்கேணி 2010 போட்டிக்கான கட்டுரைகளை அனுப்ப 31.12.2010 கடைசி தேதி. இதுவரை அனுப்பாத நண்பர்கள் அனைவரும் விரைவில் அனுப்பி போட்டியை சிறப்பியுங்கள். போட்டியிடும் அனைவருக்கும் வாழ்த்துகள்.

,

தமிழ்மணம் விருதுகள் ; பஸ்ஸு ஃபுல்லு

2010-12-20T10:26:00.004+03:00

இந்த வருடமும் "தமிழ்மணம்" நிர்வாகத்தினர் 2010 விருதுக்கான போட்டியை அறிவித்துள்ளார்கள். பதிவர்களில் பெரும்பாலோர் போட்டியில் கலந்து கொண்டது உற்சாகத்தை அளிக்கும் அதே நேரத்தில் மலைப்பையும் ஏற்படுத்துகிறது.

ஒவ்வொரு பிரிவிலும் நூறுக்கும் மேற்பட்ட இடுகைகள். அதிலும் படைப்பிலக்கியம் (கதை, கவிதை)பிரிவில் மொத்தம் 291 இடுகைகள். யார் யார் எழுதியிருக்கிறார்கள் என பார்ப்பத‌ற்கே நிறைய நேரம் வேண்டும் இதில் இடுகைகளை எங்கே படிப்பது?

பஸ், கூட்டத்தால் பிதுங்கி வழிவதுபோல் ஒவ்வொரு பிரிவும் இடுகைகளால் நிர‌ம்பி வழிகிறது.கண்டக்டரை போல கையில் டிக்கட்டை வைத்துக்கொண்டு (ஓட்டு, அதுவும் பிரிவுக்கு ஒன்று) யாருக்கு கொடுக்கவென்று தெரியாமல் உண்மையிலேயே முழி பிதுங்கி நிற்கிறேன்.இதில் கொடுமை என்னவென்றால்
இதில் மூன்று (பிரிவுகளில்) பஸ்ஸில் நானே பயணி நானே கண்டக்டர்.

அந்த மூன்று பஸ்ஸும் இதுதான்.

பிரிவு: அறிவியல், விவசாயம், சுற்றுச்சூழல், மருத்துவம், தொழில்நுட்பக் கட்டுரைகள்

மாண்புமிகு பிரதமருக்கு காமன்மேனின் கடிதம்

பிரிவு: பயண அனுபவங்கள், ஊர்/வாழ்வு நினைவோடைகள்

"ச்ச்சீய்.. நீயெல்லாம் பொம்பளையா..."

பிரிவு: செய்திகள்/நிகழ்வுகளின் அலசல்கள்

நீரின்றி அமையாது இவ்வுலகு !

எனவே சக பயணிகளே எனது இடுகைகள் பிடித்திருப்பின் (பிடித்திருந்தால் மட்டுமே) உங்களது டிக்கெட்டை (அதாங்க ஓட்டு) எனக்கு கொடுங்க என அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

அனைத்து இடுகைகளையும் படித்து ஓட்டளிக்க இயலாத காரணத்தால், சக பதிவர்களும் தாங்கள் எந்தெந்த பிரிவுகளில் போட்டியிடுகிறோம் என்பதை தெரிவித்தால் ஓட்டளிக்க வசதியாக இருக்கும். மேலும் தாங்கள் சிறந்ததாக கருதும் இடுகைகளை மற்றவர்களுக்கும் பரிந்துரை செய்தால் நல்ல பல இடுகைகளை தேர்ந்தெடுக்க முடியும் என நம்புகிறேன்.

நன்றி.

அன்புடன்.

அக்பர்.

,

சவுதி அரேபியா !

2010-12-15T11:36:00.004+03:00

சகோதரர் எம்.அப்துல்காதர் சவுதியை பற்றி ஒரு இடுகை எழுதியிருந்தார். இன்னும் சொல்வதற்கு நிறைய விசயங்கள் இருக்கிறதே என கேட்டதற்கு, அதையே தொடர்பதிவாக எழுத அழைத்து விட்டார். அவருக்கு எனது நன்றிகள்.

சொல்வதற்கு நிறைய விசயங்கள் இருந்தாலும், சவுதியில் நான் இருக்கும் பகுதியின் அடிப்படை வசதிகளைப் பற்றி உங்கள் பார்வைக்கு வைக்கிறேன்.

பல தலைமுறைகளாக இங்கு மன்னராட்சிதான் நடக்கிறது.

இதனால் இங்கு சுவற்றில் எழுதுவது, போஸ்டர் அடித்து ஒட்டுவது, பேனர்கள் வைப்பது, போராட்டம், பொதுக்கூட்டம், ஊர்வலம் என நமது ஜனநாயக கடமைகளை இங்கு ஆற்ற முடியாது. எல்லாவற்றிற்கும் தடை.ஆள்பவர்களை விமர்சனம் செய்ய முடியாது.

பத்திரிகைகள் முதற்கொண்டு தணிக்கை செய்த பிறகே வெளிவருகிறது.

என்னதான் அடக்குமுறைகள் செய்தாலும், ஜனநாயகம் என்ற பெயரில் சர்வாதிகாரம் செய்து மக்களை கொள்ளையடிப்பதை விட மன்னராட்சி மூலம் மக்களுக்கு தேவையான வசதிகளை செய்து கொடுப்பது மேலாக தெரிகிறது. எந்த வகையான ஆட்சி முறையாக இருந்தாலும் ஆள்பவரை பொருத்துதான் மக்களுக்கு நன்மையும் தீமையும் நடக்கும் போலும்.

அப்படி பார்க்கையில், சவுதி அரசு மக்களுக்கு தேவையான அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதிகளை அருமையாகவே செய்து கொடுத்துள்ளது. நீங்கள் சவுதி பிரஜையாக இருந்து ஓரளவு நன்றாக படிப்பவராக இருந்தால், நீங்கள் அமெரிக்காவில் சென்று படிக்க ஆகும் செலவையும் அரசே ஏற்றுக்கொள்கிற‌து.

அனைத்து மக்களுக்கும் ஒரே கல்வி முறைதான். தமிழ் வழி, ஆங்கில வழி என பகல் கொள்ளைகள் இல்லை.

இங்கு முதலில் பாராட்டவேண்டிய விசயம் தண்ணீர்!. நான் இங்கிருக்கும் இந்த ஏழு வருடத்தில் ஒரு முறை கூட தண்ணீர் பிரச்சனை வந்ததே இல்லை. கடலில் இருந்து எடுத்து சுத்திகரிப்பு செய்து கொடுக்கிறார்கள் என்பதை நம்ப முடியவில்லை. அவ்வளவு சுத்தமாக இருக்கிறது.இங்கு இதை ஸ்வீட் வாட்டர் என அழைக்கிறார்கள்.

இங்குள்ள போலீஸ் அதிகாரிகளை பற்றி சொல்லியே ஆகவேண்டும். யாரை விசாரித்தாலும் முதலில் ஒருவருக்கொருவர் ஸலாம் சொல்லி நலம் விசாரித்துக்கொண்டு பின்புதான் பிரச்சனையைப் பற்றி பேசுவார்கள். மிரட்டுவது, லஞ்சம் கேட்பது போன்றவை பெரும்பாலும் இல்லை. கடைகளில் மாமூல் கேட்பது, சலுகை எதிர்ப்பார்ப்பது போன்றவை சுத்தமாக இல்லை.

அதுபோல இங்குள்ள ஹோட்டல்கள், ரெஸ்டாரெண்டுகளை கண்காணிப்பதற்கென்றே இருக்கும் அதிகாரிகள். ஒரு சிறு அசுத்தம் இருந்தாலும் ஃபைன் போட்டு விடுகிறார்கள். தொடர்ந்து அது போல் இருந்தால் உரிமத்தை ரத்து செய்து விடுகிறார்கள். இந்த விசயத்தில் அரசு கடுமையான விதிகளை பின்பற்றுகிறது.

பக்காலா என்று சொல்லப்படும் சூப்பர் மார்க்கெட்டுகளிலும் இது போன்று கடுமையான சட்டங்களை பின்பற்றுவதால் தரம் குறைந்த பொருட்கள் விற்பதற்கு வாய்ப்பு இல்லை. அனைத்து பொருட்களின் மீதும் காலாவதியாகும் நாள் குறிப்பிடப் பட்டிருக்கிறது. மேலும் இதில் வேலை செய்யும் பணியாளர்களுக்கு வருடாவருடம் மருத்துவ பரிசோதனை செய்து தகுதியிருந்தால் மட்டுமே பணி செய்ய அனுமதிக்கிறார்கள்.

சலூன் கடைகளுக்கும் இந்த விதிகள் பொருந்தும் அது போக ஒருவருக்கு செய்யும் கருவிகளை ஸ்டெரிலைஸ் செய்த பிறகே அடுத்தவருக்கு செய்ய‌ வேண்டும். ஒருமுறை மட்டுமே பயன்படுத்த கூடிய கத்திகளையே உபயோகிக்க வேண்டும் . வெள்ளை உடுப்புதான் உடுத்த வேண்டும். மீறினால் அபராதம், உரிமம் ரத்து என்று மக்கள் சுகாதாரம் சம்மந்தப்பட்ட விசயங்களில் முழு அக்கறை எடுக்கிறார்கள்.

சட்டங்கள் கடுமையாக பின்பற்றப்படுவதால் ரௌடியிஸம், கட்டப்பஞ்சாயத்து, கொலை, கொள்ளை, கற்பழிப்பு போன்ற குற்றங்களை செய்ய மக்கள் பயந்தே உள்ளனர். ஏனெனில் நமது நாட்டை போல் பணம் கொடுத்து சட்டத்தை விலைக்கு வாங்க முடியாது.

எல்லா வெளிநாடுகளைப் போலவே இங்கும் மலையாளிகளே அனைத்து வேலைகளிலும் அதிகமாக இருக்கிறார்கள். என்னதான் அவர்களை பற்றி ஆயிரம் குறைகள் சொன்னாலும் ஒற்றுமையிலும், சுத்தமாக இருப்பதிலும், துணிச்சலிலும், பிரச்சனை ஏற்படும் போது உதவுவதிலும் ஒரு அடி முன்னே நிற்கிறார்கள்.

நம்ப வைத்து கழுத்தருப்பவன் மலையாளி என்று சொன்னாலும் அதையும் தாண்டி அவர்களிடம் திறமை இருக்கிறது என்பது எனது கருத்து. ( இது பற்றி விரிவாக எழுத‌ இந்த இடுகை போதாது. பின்னொரு முறை பேசலாம்)

நம்மூரைப் போலவே சவுதியில் உள்ளவர்களிடமும் ஆங்கிலத்தில் பேசினால் சைலண்ட் ஆகி விடுவார்கள். ஓரளவு ஆங்கிலம் தெரிந்தவர்கள், பிறர் முன்பு நம்மிடத்தில் ஆங்கிலத்தில் பேசி பெருமை பட்டுக்கொள்வார்கள்.

இங்கு விருந்தோம்பல் மிகச் சிறப்பாக இருக்கும். அனைவருடனும் சேர்ந்து அமர்ந்து சாப்பிடுவார்கள் பேதம் பார்ப்பதில்லை. செஹ‌ன் எனப்படும் பெரிய தட்டுகளில் நான்கைந்து பேர் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிடுவது மிக அழகாக இருக்கும்.

இங்கும் கஷ்டப்படுபவர்கள் நிறைய பேர் இருக்கிறார்கள். ஆனால், பட்டினி கிடந்தாலும்,யாரும் பிச்சை எடுப்பதில்லை. முடிந்தவரை உழைத்து சாப்பிடுகிறார்கள். அவர்களுக்கு தேவையானதை அவர்களை சுற்றியுள்ள பணக்காரர்கள் நடத்தும் சமுதாய நல அமைப்புகள் செய்து கொடுத்து அவர்களது வறுமையை போக்குகிறார்கள்.

இங்கு நல்ல விசயங்கள் பல இருந்தாலும், குறைகளும் இல்லாமல் இல்லை.

ரோட்டோரத்தில் செல்லும் போது காரிலிருந்து பெப்ஸி டின் போன்ற பொருட்களை தூக்கி எறிவது, நம் மேல் எச்சில் துப்புவது. திடீரென கார் கதவை திறந்து இடிப்பது போன்ற அபாயகரமான வேலைகளில் இங்குள்ள பதின்ம வயதினரே ஈடுபடுகின்றனர். பெரியவர்கள் இது போன்ற காரியங்களை ஆதரிப்பதில்லை.

கூட்டி வந்த பணியாளர்களை கொடுமைப்படுத்துவது, ஊருக்கு அனுப்ப மறுப்பது, சம்பளம் கொடுக்காமல் ஏமாற்றுவது என ஆங்காங்கே சில இடங்களில் நடக்கிறது. அதுவும் எங்களைப்போல் கடைகளில் வேலை செய்யாமல் கண்ஸ்ட்ரக்ஷ்ன், ரோடு பணிகளில் உள்ளவர்கள் நிறைய கஷ்டங்கள் படுகிறார்கள்.இவன் சாதாரண வேலைக்காரன் தானே என்ற முதலாளித்துவ மனோபாவம் இல்லாமல் இல்லை.

இன்னும் சொல்வதற்கு நிறைய இருந்தாலும் பதிவின் நீளம் கருதி முடித்துக்கொள்கிறேன். இது போன்ற தங்களின் வெளி நாட்டு வாழ்க்கை அனுபவத்தையும் எழுதலாமே நண்பர்களே!

,

திருநெல்வேலி !

2010-12-09T11:36:00.000+03:00

ஊரிலிருந்து திரும்பி வந்தாலும் ஊர் நினைவுகள் இன்னும் விடாதபடியால் பதிவுகளின் பக்கம் அடிக்கடி வர முடியவில்லை. அதனால் பின்னூட்டமிட முடியாததற்கு மன்னிக்கவும்.

ஊர் நிலவரங்களைப்பற்றி விரிவாக எழுதவேண்டுமென்பதே ஆசை. அதை நேரம் கிடைக்கும் போது பின்னொரு சமயத்தில் எழுதலாம். நம்மூரில் நான் பார்த்தவற்றிலிருந்து சில சுருக்கமாக.

************

பழுப்பு மண்ணையே பார்த்து வறண்டு போயிருந்த கண்களை திருவனந்தபுரத்திலிருந்து ஊர் வரும்வரை எங்கு பார்த்தாலும் பச்சைப்பாசேலெனக் வயல்வெளிகளும் , மலைக்குன்றுகளும் வரவேற்பளித்து கண்களை குளுமையாக்கியது மனதுக்கு இதமாக இருந்தது. கூடவே இதை விட்டுட்டு ஏன் வெளி நாடு போகிறோம் என்ற கேள்வியும்? எல்லாவற்றிற்கும் பணம்தான் காரணம்.

************

நம்மூரை விட வெளிநாட்டில் சம்பளம் அதிகம் என்ற எண்ணத்தையும் உடைத்து சுக்கு நூறாக்கியது சந்தித்த சில‌ நண்பர்களின் சம்பள விவரம். ஆம் ஏழு ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் முதலில் சவுதிக்கு வந்த போது இருந்ததை விட மூணு மடங்கு சம்பளம் அதிகமாக வாங்குகிறார்கள். எனக்கு கொஞ்சங்கொஞ்சமாக இப்போதுதான் அரை மடங்கு உயர்ந்திருக்கிறது.

வெளிநாட்டு சம்பளத்துக்கும் ஊரில் வாங்கும் சம்பளத்துக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இல்லை. அடுத்த முறை வரும் போது ஊரிலேயே இருந்துவிட வேண்டும்.

*************

இலவச கலர் டிவி எங்கள் ஏரியாவில் எல்லா வீட்டுக்கும் கிடைத்துள்ளது. இப்போதெல்லாம் ஒரு வீட்டில் ஹால், ரூம்கள் என ரெண்டு மூணு டிவி இருக்கிறது. சில வீடுகளில் ஸ்பேர் டிவியாக பரணில் வைத்துள்ளார்கள் :). பின்னே ஏன் அதிக மின்சாரம் செலவாகாது.

அனேகமாக வரும் தேர்தலில் வாஷிங்மெஷின் கொடுப்பதாக பேச்சு. அப்படிக் கொடுத்தால் இப்போது தினமும் ரெண்டுமணி நேர பவர்கட் நாலு மணி நேரமாக வாய்ப்புகள் அதிகம்.

**************

ஊரில் வாட்டர் ஃபில்டர் விற்பனை படு ஜோராக நடக்கிறது. ஒரு காலத்தில் ஆற்றில் ஓடும் தண்ணியை அப்படியே பிடித்துக்குடிக்கலாம். அவ்வளவு சுத்தமாக இருக்கும். இப்போது வீட்டு பைப்புகளில் வரும் தண்ணீர் பழுப்பு கலரில் வருகிறது. சுத்திகரிப்பு செய்கிறார்களா என தெரியவில்லை.

ஒருவேளை வாட்டர் ஃபில்டர் தயாரிப்பாளர்களுக்கும் மாநகராட்சிக்கும் என்ன தொடர்போ தெரியவில்லை. மக்களின் அலட்சியமும் இதற்கு காரணம். ஒன்று சேர்ந்து அதிகாரிகளிடம் கோரிக்கை வைக்காமல், வீட்டுக்கு வீடு வாட்டர் ஃபில்டர் வாங்கி வைக்கின்ற‌னர்.

**************

ஊரில் உள்ள விலைவாசிக்கு நூறு ரூபாயெல்லாம் பத்து ரூபாய் மாதிரி (ஒரு வேளை வெளிநாட்டில் இருப்பதால் அப்படி தெரியலாம்). எனக்கு உதய கீதம் படத்தில் கவுண்ட மணி தேங்காய் விலை அதிகமாயிருக்கு என்று சொல்லும் போது என்ன உள்ளே இருந்துட்டு வந்தியான்னு கடைக்காரர் கேட்பார். அது போல எந்த கடையிலாவது ரேட் ரொம்ப ஜாஸ்தியாயிருச்சு போலன்னு கேட்டால் ஆறு மாசமா இந்த ரேட்டுதான் அப்படிங்கிறார். நாம ஊர் வந்து ஒரு வருஷமானது அவருக்கு எப்படி தெரியும்.

ஆனாலும் ஊரில் உள்ளவர்கள் இதற்கெல்லாம் கவலைப்படுகிறமாதிரி தெரியவில்லை. அவர்களுக்கு பழகிவிட்டது போலும்.

**************

என்னதான் பொருளாதரப்பிரச்சனைகள் இருந்தாலும். நம்ம மக்களோட அருமை அவர்களை பிரிஞ்சு இருக்கும் போதுதான் தெரியுது. ஆள் நடமாட்டமே இல்லாத ஏரியாவில் வாழ்ந்து விட்டு. ஊரில் கடைவீதிகளில் மக்களை கூட்டம் கூட்டமாக பார்க்கும் போது ரொம்ப சந்தோசமாக இருந்தது.

குடும்பத்துடன் ஷாப்பிங் சென்று அரசனில் டீயும் பப்ஸுமோ, அல்லது சரவண பவ வில் ஒரு தோசையோ சாப்பிட்டு வரும் சந்தோசத்துக்கு விலை ஏது?

***************

இன்னும் பகிர்ந்து கொள்வதற்கான விஷ‌யங்கள் நிறைய இருக்கிறது. அவை பிரிதொரு சந்தர்ப்பத்தில்.

இன்று பிறந்த நாள் காணும் இனிய நண்பர் ஸ்டார்ஜன் அவர்களுக்கு இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள்.

மதிப்பிற்குரிய பொ .ம . ராசமணி அவர்கள் !

2010-11-28T10:31:00.002+03:00

நாங்கள் ஆறாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்த சமயம். விடுமுறை நாளில் பள்ளியில் நடந்த ஒரு விழாவிற்கு சிறப்பு பேச்சாளர் ஒருவரை பாளையங்கோட்டையில் இருந்து அழைத்து வந்திருந்தனர்.

பொதுவாகவே இதுமாதிரி நிகழ்ச்சிகளை முடிந்தவரை தவிர்த்துவிட்டு கிரிக்கெட் விளையாட சென்று விடுவது வழக்கம்.ஆனால் எங்கள் தமிழாசிரியர் "வருபவர் பேசினால் நேரம் போவதே தெரியாது அவ்வளவு இனிமையா இருக்கும் யாரும் வராமல் இருக்கவேண்டாம் " என்று கேட்டுக் கொண்டதற்கிண‌ங்க அன்று காலை அனைவரும் ஆஜரானோம். பேச்சாளர் வந்தவுடன் விழா ஆரம்பமானது.

இப்போது இங்கு சிறப்பு விருந்தினராக வந்திருப்பவர்க்கு பெரிய அறிமுகம் தேவையில்லை. மக்களின் சிந்தனையைத்தூண்டும் விதமாக நகைச்சுவையாகவும், சுவாரஸ்யமாகவும் பல மேடைகளிலும் , வானொலியிலும் பேசி இருக்கிறார் அண்ணன் பொ.ம.ராசமணி அவர்கள். அவர்களை சிறப்புரை ஆற்றுமாறு அழைக்கிறேன் என தமிழாசிரியர் அறிமுகப்படுத்தினார்.

உண்மையிலேயே ஆசிரியர் சொன்னது போல் அந்த ஒரு மணி நேரம் அவர் பேசிய பேச்சு வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாததாக அமைந்தது. அவர் சொன்ன சிறந்த ஜோக்குகள் ஏற்கனவே என் அப்பா சொல்லி கேட்டவையாக இருந்தது.

வீட்டுக்கு வந்தவுடன் அப்பாவிடம் சொன்னேன். அதற்கு அப்பா " அந்த ஜோக்குகள் அனைத்தும் அவர் பேசியதிலிருந்து கேட்டு சொன்னதுதான்" என்று சொன்னபோது அவரின் அருமையை உணர்ந்தேன். அவர் பேச்சாளர் மட்டுமல்ல பல நல்ல நூல்களை எழுதிய எழுத்தாளர் என்று பின்பு வந்த நாட்களில் அவரைப்பற்றி அறிந்துகொண்டேன்.

சமீபத்தில் பா.ரா வீட்டு திருமணத்தில் கலந்து கொண்டபோது அண்ணன் ஜெரி ஈசானந்தாவை சந்தித்தேன். பதிவுலகம் பற்றிய பேச்சு வந்தபோது , நீங்கள் ஏன் நெல்லை பதிவர்களை வைத்து மீட்டிங் போடக்கூடாது எனக்கேட்டார். யாரெல்லாம் இருக்கிறார்கள் எனக்கேட்டபோது, நம்ம சித்ரா போன்றவர்களை வைத்து ஆரம்பிக்கலாமே என்று சொன்னவர். மேலும் ஒரு சந்தோச தகவலை சொன்னார். சித்ராவின் அப்பா பெரிய பேச்சாளர் என்று.

யாரெனக் கேட்டபோது சொன்னார். த கிரேட் பொ.ம.ராசமணி. எனக்கு சந்தோசத்தில் தலை கால் புரியவில்லை. ராசமணி சார் பொண்ணா அவங்க என ஆச்சரியப்பட்டேன். அப்போது நினைத்துக்கொண்டேன் அவரின் பக்குவப்பட்ட எழுத்துக்கள் எங்கிருந்து வந்திருக்கும் என்று.

அன்றிலிருந்தே இந்த விசயத்தை பகிர்ந்து கொள்ளவேண்டும் என்ற ஆவல் இருந்து கொண்டே இருந்தது. சரி சித்ராவிடம் ஒரு வார்த்தை கேட்டு விட்டு தெரியப்படுத்தலாம் என்றிருந்தேன். இன்று காலை அவரின் பதிவைப் பார்த்த போதுதான் தெரிந்தது. இன்று ராசமணி சாரின் முதலாமாண்டு நினைவு தினம் என்று.

அந்த சிறந்த மனிதருக்கு உங்களுடன் சேர்ந்து எங்களது அஞ்சலிகளை செலுத்துகிறோம் சித்ரா. தந்தை விட்ட இடத்திலிருந்து நீங்கள் தொடங்கி மென்மேலும் புகழடைய வாழ்த்துகிறோம்.

,

அன்பு நட்புகளே நலமா!

2010-11-25T10:54:00.000+03:00

ஒரு சிறிய இடைவெளிக்குப் பின் உங்கள் அனைவரையும் சந்திப்பதில் பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறேன். நினைத்தது போலவே இந்த விடுமுறையும் சிறப்பாக அமைந்ததில் மிக்க மகிழ்ச்சி. ஆனாலும் வீட்டாரை பிரிந்து வந்த சோகம் இன்னும் அப்படியே இருக்கிறது.

எனது பயணம் சிறப்பாக அமைய வாழ்த்திய அன்பு உள்ளங்கள் அத்தனை பேருக்கும் நன்றி சொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். நீங்கள் வாழ்த்தியது போலவே கொண்டாட்டங்களோடும், குதுகலங்களோடும் இந்த விடுமுறை கழிந்தது.

உங்களோடு பகிர்வதற்கு நிறைய விசயங்கள் கொண்டு வந்துள்ளேன். தற்போதுள்ள இறுக்கமான சூழலில் இருந்து மெல்ல விடுபடும்போது ஒவ்வொன்றாக பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

அன்புடன்

உங்கள் சினேகிதன்.

மிட்டாய் (22‍.09.2010)

2010-09-22T11:09:00.002+03:00

பெருநாளைக்கு மறுநாள் நான் ஸ்டார்ஜன் மற்றும் தம்பிகள், மச்சினனுடன் உம்ரா செல்லும் பாக்கியத்தை இறைவன் எங்களுக்கு தந்தான். ஒரு நாள் மெக்காவிலும் இரு நாட்கள் மதினாவிலும் தங்கியிருந்தோம். மனதுக்கு நிம்மதி தந்த பயணம்.

இது பற்றி நம்ம ஸ்டார்ஜன் விரிவாக பதிவு எழுதியிருக்கிறார்.

இறைவன் நாடினால் இதுவரை காணாதவர்களுக்கு விரைவில் காணும் பாக்கியத்தை அளிப்பானாக ஆமின்.

****************

பதிவுலகை உற்சாகபடுத்தும் வித‌மாக நம்ம பரிசல் கிருஷ்ணா அண்ணன் ஆதி அண்ணனுடன் சேர்ந்து சவால் சிறுகதை போட்டி நடத்துகிறார்கள்.

அனைவரும் கலந்துகொண்டு உங்கள் படைப்பு திறமையை காண வாய்ப்பு தாருங்கள். (யப்பா! நிறைய சிறுகதை படிக்கலாம்)

இந்த மாதிரி போட்டிகள் பதிவுலத்திற்கு புத்துணர்ச்சி அளிக்கட்டும்.

சுஜாதாவின் " நில்லுங்கள் ராஜாவே" பாணியில் ஒரு கதை எழுதி அனுப்ப ஆசைதான். ஆனால் எழுத இயல‌வில்லை.

முதல் பரிசுக்கு கடும் போட்டி இருக்காதுங்கிற தைரியத்துல ஏனோ தானோன்னு எழுதாமா சூப்பரா எழுதுங்க :)

******************

பதிவுலத்தின் வளர்ச்சி பிரமிக்க வைக்கிறது. இதன் மூலம்தான் எத்தனை விசயங்களை சாதித்துக்கொண்டிருக்கிறோம். அண்ணன் இளா சொன்னது போல ஏதாவது ஊருக்கு செல்ல நினைத்தால் முதலில் நினைவுக்கு வருபவர்கள் அங்குள்ள பதிவர்கள்தான். அந்த அளவுக்கு நல்ல நட்புகளை ஏற்படுத்தி தந்திருக்கிறது.

பா.ரா. அண்ணனின் மகா திருமணத்தில் கலந்து கொள்ள ஆசை. வாய்ப்பிருப்பின் அனைத்து பதிவுலக சொந்தங்களையும் காண ஆசை.

******************

கடந்த இரு மாதங்களாக சரிவர பதிவு எழுத முடியவில்லை. நேரமின்மையும் மன உளைச்சலும் சேர்ந்து ஆட்டிப்படைத்தது.

இந்த இடைபட்ட காலத்தில் மெயிலிலும் போனிலும் தொடர்பு கொண்டு விசாரித்த அன்பு உள்ளங்களுக்கு நன்றிகள்.

வேறு ஒன்றும் பெரிய பிரச்சனை இல்லை. எல்லாம் ஊருக்கு செல்வது பற்றியதுதான்.

*******************

ஆம் நண்பர்களே நாளை (23.09.10) நான் ஊர் திரும்புகிறேன்.வெளி நாடுகளில் வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு வேலை பார்ப்பதை விட சவாலான விசயம் ஊருக்கு செல்ல லீவு கிடைப்பதுதான். கடந்த இரு மாத கால போராட்டத்திற்கு பிறகு ஒரு வழியாக முதலாளியின் சம்மதத்தை வாங்கி கிள‌ம்பியாகி விட்டது. இரு மாதங்கள் விடுமுறை.

இறைவன் நாடினால் அடிக்கடி பதிவுலகிலும் தலை காட்டுவேன்.

உன்னதமான இந்த தருணத்தை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதில் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.

இறைவன் நாடினால் மீண்டும் சந்திப்போம் நண்பர்களே.

,

கந்தசாமி கலர் குடிச்ச கதை

2010-09-18T11:40:00.001+03:00

ஏரலில் இருந்து திருநெல்வேலிக்கு அவ்வளவு சீக்கிரமா பஸ் கெடைக்காது. அதுலயும் மத்யான வேளைன்னா கேக்கவே வேணாம். இன்னும் ஒரு மணி நேரம் கழிச்சு ஒரு துரு பஸ் இருக்குறதா, பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு தெக்கு முனையில இருக்குற கடைக்காரரு சொன்னாரு.

எனக்கு கொஞ்சம் முட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. ஊர் போய் சேருத வரைக்கும் தாக்கு புடிக்க முடியாது போல... கட்டண கழிப்பிட வாச கிட்ட போய் எவ்வளவுன்னு கேக்க‌. சொளையா ஒரு ரூவான்னான் . அண்ணே ஒன்னுக்கு மட்டும்னாலும் விடலை. என்ன செய்ய கொடுத்துட்டு உள்ள போனா...

எப்பவும் போல அந்த கப்புதான் மூஞ்சிலடிச்சி வரவேத்துச்சி. என்ன ஜனங்களோ பொது எடம்னா கேக்க ஆளில்லன்னு நினைச்சி கண்றாவியாக்கிடுதாங்க‌. எனக்கு முன்னாடி போனவன் சுவத்துல படம் வரஞ்சு அதோட கையெழுத்த காலு வரைக்கும் நீட்டி விட்டுட்டு போயிருந்தான். கொஞ்சம் தண்ணி ஊத்திட்டு போனா கொறஞ்சா போவான்?

நல்லவேளை செருப்பு போட்டுருந்தேன். இல்லைன்னா என்ன வியாதிவரும்னு யாருக்கு தெரியும்? முடிச்சிட்டு திரும்புன எனக்கும் ரெண்டும் டப்பா தண்ணி ஊத்தி வர நெனப்புதான். ஆன டப்பா இருந்த கண்டிஷனைப் பாத்து மனசை மாத்திக்கிட்டேன்.

இன்னும் அம்பது நிமிஷம் பாக்கி. எப்பவும் போல நம்ம ஊரு பஸ்ஸ தவிர மத்த ஊரு பஸ்ஸா வந்து போய்கிட்டு இருந்திச்சி. மணி ஒன்னாவப் போவுதுங்கிறதை அடிவயிறு காந்துறதை வச்சு உணர முடிஞ்சுது.

எல்லா செலவும் போவ கையில 124 ரூவா இருந்திச்சி. பஸ்ஸுக்கு எப்படியும் 24 ரூவா போனாலும் மீதம் 100 ரூவாவ வச்சு நாளைக்கி முறையை கழிக்கலாமுன்னு பார்த்தா இந்த பாழாப்போன பசி விடாது போல இருக்கு. 3 மணிக்கு வீடு போய் சேர்ந்துடலாம் ஆனா அதுவரைக்கும் தாங்காது.

சரி 25 ரூவாக்கி வேட்டு வச்சிட வேண்டியதுதான்னு நினைச்சிக்கிட்டு பக்கத்துல உள்ள ஓட்டலை நெருங்கும் போதுதான் எனக்கு பளிச்சின்னு அந்த யோசனை வந்துச்சு.

பஸ்டாண்டுக்கு ரெண்டு தெரு தள்ளிதான் எங்க பெரிப்பா பொண்ணு வாக்கப்பட்டிருக்கு. பேசாம அவங்க வீட்டுக்கு போனா பாத்தமாரியும் ஆச்சு சாப்ட்ட மாரியும் ஆச்சு. பின்ன மெதுவா சாயந்திரம் வாக்குல ஊருக்கு கெளம்புனாலும் போதும். மனசுக்குள் சபாஷ் போட்டுகிட்டு அவங்க வீட்டுக்கு நடையைக்கட்டுனேன்.

சும்மா சொல்லக்கூடாது வாங்கண்ணேன்னு வாய் நெறைய கூப்பிட்டு பாய் போட்டு உட்கார வச்சா.நான் போன நேரம் பாத்துதான். தங்கச்சியோட ரெண்டு பிள்ளையளும் பள்ளிக்கூடம் விட்டு வந்ததுவ.

"ஏட்டி யாரு வந்துருக்கா பாத்தியா! மாமாடி.வாங்க மாமான்னு கேளு" அப்படின்னா.

அதுவளுக்கு பசி போல. சில்ற காசை வாங்கிட்டு பக்கத்துக்கு கடைக்கு ஓட்டம் பிடிச்சிதுவ.

சரி இப்படியே சும்மா உட்கார்த்துட்டு இருந்தா சரி படாதுன்னு பேச்சை போட்டேன். "பக்கத்துல ஒரு ஜோலியா வந்தேன். சரி உங்களையும் பார்த்து நாளாச்சே அப்படியே கையோட பார்த்துட்டு போயிருவோம்னு வந்தேன். சரிம்மா அப்ப நா கெளம்புறேன். மாப்ள வந்தா சொல்லிடு"ன்னு ஒரு பிட்ட போட்டேன். அப்பதானே சாப்பிட்டு போங்கன்னு சொல்லும்.

நெனச்சமாரியே "என்ன அதுக்குள்ள கெளம்புறிய அவங்க இப்ப வந்துருவாங்க. சாப்பிட்டுதான் போவனும் ஆமா." அப்பிடின்னுச்சி.

எனக்கு மனசுக்குள்ள ஒரே சந்தோசம். அப்பதான் மாப்ளையும் வந்தாரு.வெளியில நின்ன பிள்ளைகளை கூட்டிட்டு உள்ளே வந்தவரு. என்னை பார்த்துட்டு ரொம்ப சந்தோசப்பட்டாரு. கலர் குடிங்க மச்சான்னு ஓடிப்போய் ஒரு காளி மார்க் கலரையும் வாங்கி வந்துட்டாரு. எனக்கு ரொம்ப சந்தோசமா போச்சி. ரெண்டு பிள்ளையளையும் தம்ளர் கொண்டு வரச்சொல்லி ஆளுக்கு கொஞ்சம் ஊத்தி கொடுத்துட்டு நானும் குடிச்சேன்.

என்ன மாப்ள வேலையெல்லாம் எப்படி இருக்குன்னேன். வேலை பார்த்த கடையை ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாடி மூடிட்டதாகவும், இன்னும் ரெண்டு நாளையில வேற கடைக்கு சேரப்போறதாவும் சொல்லிக்கொண்டே அடுப்படிக்கு தங்கச்சிய பார்க்க போனார்.

பக்கத்துல இருந்த பிள்ளைய கிட்டே கேட்டேன். இன்னிக்கி என்ன சாப்பாடுமான்னு. பழையதும் சுண்டவச்ச குழம்பும்னு சுரத்தில்லாம சொல்லிச்சிக. எனக்கு மனசே செத்து போச்சு.

அடுப்படிய விட்டு வெளிய வந்த மாப்ள. மச்சான் எங்களுக்கு இன்னிக்கு ஒரு எடத்துல விருந்து. உங்களுக்கு கடையில வாங்கியாரேன். மட்டனா , மீனான்னு கேட்டார்.

அட இதப்போய் அண்ணகிட்ட கேட்டுகிட்டு. போங்க போய் வாங்கிட்டு வாங்கன்னு தங்கிச்சி சொல்ல...

நான் சொன்னேன் மாப்ள இப்பதான் பஜார்ல சாப்ட்டுட்டு வாரேன். நீங்க கொடுத்த கலர்ல வயிறு ஃபுல்லா போச்சி. உங்கள மாதிரி பெரிய வயிறா இருந்தா ரெண்டு தடவை சாப்டலாம்ன்னு கிண்டல் பண்ணி கிட்டே. பையில இருந்த 100 ரூபாவ எடுத்து தங்கச்சி கையில கொடுத்து, பண்டம் வாங்கியற மறந்துட்டேன். பிள்ளையளுக்கு ஏதாச்சும் வாங்கி கொடும்மான்னு சொல்லி வேணாம்னு மருவுனவ கையில வலுக்கட்டாயமா திணிச்சேன். எல்லாத்து கிட்டயும் வழி சொல்லிட்டு ஒன்னர மணி பஸ்ஸ பிடிக்க நடந்தேன்.

,

ஈத் முபாரக் - இனிய ஈகை பெருநாள் வாழ்த்துகள்

2010-09-09T23:38:00.001+03:00

இந்த ஒரு மாதமும் எப்படி கடந்ததென்றே தெரியவில்லை. இப்போதுதான் நோன்பு நோற்க ஆராம்பித்தது போல் இருக்கிறது. அதற்கு முப்பது நோன்பும் முடிந்து விட்டது வியப்பாக இருக்கிறது.

உண்மையைச்சொல்லப்போனால் அனைவரின் மனதிலும் ஒரே விதமான மகிழ்ச்சி குடியேறியிருக்கும் போது நேரம் போவது தெரியாதுதானே.

சந்தோசத்தில் மிகப்பெரிய சந்தோசமே மற்றவர்களை சந்தோசப்படுத்திப் பார்ப்பதுதான் என்று சொல்வது போல். இந்த ரமலானில் நம்மால் இயன்ற அளவு, நம்மை சுற்றி ஏழ்மை நிலையில் இருப்பவர்களுக்கு உதவி செய்து, அவர்களும் பெருநாளை சிறப்பாக கொண்டாடுவதற்கு உதவ‌ வாய்ப்பளித்த இறைவனுக்கு அனைத்து நன்றிகளும்.

இதே மகிழ்ச்சியையும் சந்தோசத்தையும் உங்கள் அனைவருடனும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

உங்கள் அனைவருக்கும் எனது இனிய ஈகை பெருநாள் நல்வாழ்த்துகள்.

இந்த நன்னாளில் நாமும், நமது குடும்பமும் மற்றும் நம்மை சுற்றியுள்ள அனைவரும் அனைத்து வளங்களையும் பெறவும், நமக்கு வரும் பிரச்சனைகளை லேசாக்கி, தீர்த்து வைக்கவும் எல்லாம் வல்ல இறைவனிடம் பிரார்த்திக்கிறேன்.

,

அறிந்தும் அறியாதது

2010-09-05T20:35:00.004+03:00

ஒன்று
********

பிறரை வருத்தாமல்
வ‌ர‌ம்புட‌ன் ந‌ட‌ந்து
கொள்ள‌ வேண்டுமென
அனைவ‌ரும் அறிந்தே
இருக்கிறார்க‌ள்
ஆனால் அந்த வரம்புகளை
நிர்ணயிக்கத்தான்
தெரிவதில்லை

இரண்டு
**********

ரமலானின் சிறப்பு
பற்றி கேட்ட
மகளிடம் சொன்னேன்
பசியறிந்து வரியவர்க்கு
உதவச்செய்யும் மாதம் என
அவள் சொன்னாள்
அப்போ பக்கத்து வீட்டு
பெத்தாவுக்கு எப்போதுமே
ரமலான் போல‌.

*பெத்தா = பாட்டி

மூன்று
*********

நாலு இட்லிக்கு காசு
வைத்து கொண்டிருந்த
என்னிட‌மா சொல்வான்
சாப்பிட்டு நாலு நாளாச்சு என‌
ப‌சியோடு சேர்ந்து சிறிது
க‌ருணையும் சுரக்கவே
அருகில் அம‌ர‌வைத்து
ரெண்டிரண்டாக
பகிர்ந்து உண்டேன்
மாவோ ம‌னசோ
எது ப‌க்குவ‌மாக‌ இருந்ததென‌
தெரிய‌வில்லை ஆனால்
வ‌யிறு நிர‌ம்பி விட்ட‌து

,

வேரை விழுங்கும் விழுதுகள்

2010-08-17T22:33:00.000+03:00

17‍.9.2020, 8.30 AM ,45' C என சென்னை அண்ணா சாலை, ராஹோஜா டவரிலுள்ள‌ டிஜிட்டல் பேனல் திரும்ப திரும்ப‌ காட்டிக்கொண்டிருந்ததை கடுப்புடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் ஜீவ்ஸ்.

"சே! இந்த தமிழ் பீப்புள்ஸ் என்னைக்குத்தான் பங்ச்சுவாலிட்டியை கீப்பப் பண்ண போறாங்களோ தெரியலை. எய்ட் தேர்ட்டிக்கு என்னை வரச்சொல்லிட்டு இன்னும் ஷாப் ஓப்பன் பண்ண ஆளைக் காணோம்."

ரிமோட்டின் மூலம் ஷட்டர் உயர்வதைப்பார்த்து அவர் அருகில் வந்துகொண்டிருக்கிறார் என உணர்ந்தான். தூரத்தில் கையசைத்துக்கொண்டே வந்தார் மெடிக்கல்ஷாப் ஓனர் ராக்ஸ்.

"ஹாய் ஜீவ்ஸ். சாரியா ஐ கெட் லிட்டில் லேட். ஓ! சாரி எகைன்... நீங்க டமில் லிட்டரெச்சர் உங்ககிட்ட நல்ல டமிழ்ல ஸ்பீக் பண்ணனும்னு அன்னைக்கே சொன்னீங்க மறந்துட்டேன்." என சிரித்துக்கொண்டே லைட், ஏசியை ஆன் செய்தார்.

"ஓக்கே சார். என்னோட மெடிசின் வந்துட்டுதா?"

"யெஸ் அன்னைக்கே ரிசீவ் பண்ணிட்டேன். அதுவும் ஃப்ரெஞ்ச் மேட். மார்க்கெட்ல பயங்கர டிமாண்ட் அதுதான் கொஞ்சம் லேட்."

டஹ் லா (dah law)என்ற ப்ரெஞ்ச் பெயர் எழுதப்பட்ட பாட்டிலை வாங்கிக்கொண்டு கார்டை கொடுத்தான் அவர் ஸ்வைப் செய்து கொண்டே கேட்டார்.

"நவ்ய டேய்ஸ் இதை யாரும் யூஸ் பண்றதில்லை. யாருக்கு பர்சேஸ் பண்ணுறீங்க."

"என்னோட கிராண்ட்மாக்குத்தான். அவங்க ரொம்ப சென்சிட்டிவ். ஓல்டு லேடி இல்லையா. அந்த டைம்ல இருந்தே இதை டிரிங்க் பண்ணி பழகிட்டாங்க. டெய்லி ஒரு 50 எம்எல் எடுக்கலைன்னா அப்நார்மல் ஆயிடுறாங்க."

"அதானே பார்த்தேன். யெங்கர் ஜென்லதான் இப்போ உள்ள சிச்சுவேஷனுக்கு தகுந்தமாதிரி செட் ஆயிட்டாங்களே."

"ஆமா சார். உங்களை மாதிரி சில பெர்சன்தான் நல்ல டமிழ்ல பேசுறீங்க, இப்பல்லாம் எல்லோரும் ஒரு வேர்டு கூட டமிழ் சேர்க்க மாட்டேங்கிறாங்க.சரி பை!" என சொல்லி,கார்டை வாங்கிக்கொண்டு செங்கல்பட்டு செல்லும் மெட்ரோ ட்ரெயினை பிடிக்க வேகமாக நடந்தான்.

வழியில் "கெட் பேக் பெட்ரோல் ஹைக்ஸ்" என தமிழில் எழுதப்பட்ட எல்சிடி பேனல்களை பிடித்துக்கொண்டு போராட்டம் நடத்திக்கொண்டிருந்தது ஒரு பொலிட்டிகல் பார்ட்டி. அதில் இடையிடையே அவர்களுடைய கட்சிக்கொடி தெரிந்தது அவனுக்கு சுவாரஸ்யமாக இருந்தது.

"என்ன போராட்டம் நடத்தினாலும் 150 ருபீஸ் ஆனா பெட்ரோலை 125 க்கா குறைக்கப்போறாங்க. வேணும்னா 1 ருபீஸ் லெஸ் பண்ணி 149வாக மாற்றுவாங்க" என நினைத்தபடியே ஸ்டேஷனை நெருங்கினான்.

வாசலில் 50 % சுத்திகரிக்கப்பட்ட தூய்மையான குடி நீர் என பொருள்பட, ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்த ஒரு கம்பெனியின் பேனர் வரவேற்றது.

"50 % ப்யூரிஃபை பண்ணிட்டோம்கிறது சுத்த பொய். நம்ம நாட்டு நீரை 38 % க்கு மேல ப்யூரிஃபை பண்ண முடியாதுன்னு யெஸ்டர்டே நெட்டில் பார்த்தோமே." என எண்ணியவனாக‌ ஓரமாக உள்ள சீட்டில் போய் அமர்ந்தான்.

"இன்றைய காலகட்டத்தில் ட்ரெயின்தான் சீப் இங்கேயிருந்து செங்கல்பட்டுக்கு வெறும் 110 ருபீஸ்தான். 200 கிலோமீட்டர்ஸ் ஸ்பீடுல 12 மினிட்ஸ்ல போய் இறங்கிட‌லாம்" என நினைத்துக்கொண்டிருந்தவனை உசுப்பியது செல்போன் அழைப்பு.

அவனிடம் இருந்த பழைய 4G போனில் தெரிந்த காதலியின் முகத்தை தொட்டு உயிர் கொடுத்தான். பேசினாள். இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் வந்து பார்ப்பதாக கூறி அணைத்தான். லேட்டஸ்ட் மாடல் போன் வாங்கவேண்டுமென்ற ஆசையிருந்தாலும், மாதம் கிடைக்கிற‌ 45 ஆயிரம் வீட்டிற்கே சரியாவிடுவதால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை அவனுக்கு.

"சில செக்யூரிட்டி ரீசனால் ட்ரெயின் 15 மினிட்ஸ் லேட்டாகும்" என்ற தமிழ் அறிவிப்பின் மூலம் வெறுப்படைந்தவனாக தனது செல்போன் டிவியை ஆன் செய்தான்.ஸ்லீவ்லெஸ் டாப்ஸும், மினி ஸ்கர்ட்டும் அணிந்த பெண், இந்த வருடமும் நோ ரெயின், ஹீட் 55 டிகிரி செல்சியஸை தாண்டும் என வானிலை அறிவிப்பு செய்துகொண்டிருந்தாள்.

அதைப் பார்த்து சலிப்படைந்தவனாக, "இந்த டமில் கேர்ள்ஸ் எப்போ சேஞ்ச் ஆவாங்களோ தெரியலை. ஃபாரின்ல எல்லாம் பிரா, பேண்டிசுக்கு சேஞ்ச் ஆகி லாங் டைம் ஆயாச்சு" என்று மனதுக்குள் சலித்துக்கொள்ளவும் ட்ரெயின் வரவும் சரியாக இருந்தது. ஏறினான். அரை நொடிக்குள் சீறிப்பாய ஆரம்பித்தது.

"யூ நோ. யெஸ்டெர்டே ஐ சீ தட் பிக்சர். இட்ஸ் வெரி நைஸ்யா " என்று இங்கிலீசும் இல்லாமல் டமிழும் இல்லாமல் பேசும் அருகில் நின்ற‌ பெண்களை பார்த்து " கண்டிப்பா நம்மை போன்ற பெர்சன்தான் நல்ல டமிழை பீப்புள்கிட்ட இம்ப்ரூ பண்ணனும்" என மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டான். ட்ரெயின் செங்கல்பட்டை நெருங்கியது.

ஒரு வழியாக வீடு வந்து சேர்ந்தவுடன் க்ராண்ட்மா கையில் பாட்டிலை திணித்தான். மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் வாங்கி சின்ன கிளாசில் ஊற்றிப் பருகினாள் ப்ரெஞ்சு மொழியில் டஹ் லா என்றும், அதன் கீழ் ப்யூர் மினரல் வாட்டர் என சின்னதாக ஆங்கிலத்திலும் எழுதப்பட்ட, அந்த 100 % சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீரை.

பிணைப்பு

2010-08-09T11:04:00.001+03:00

குருகுலத்தின்
இறுதி நாளன்று
அவரவர் மனதிற்குப் பிடித்த
சந்தோசமான வாழ்க்கையை
வரமாய் கேட்டனர் சிஷ்யர்கள்

ஒவ்வொருவரின்
தனி வாழ்வாக‌ இல்லாமல்
ஒரு வாழ்வு மட்டும்
அனைவருக்கும் கிட்டும்
அனைவரின் மனமொத்த‌
அந்த ஒரு வாழ்வை
முடிவு செய்து எனை அழைப்பீர்
என கூறிச் சென்றார் குரு

அவருக்கு மட்டுமே தெரியும்
முடிவில்லாமல் அழைப்பில்லை
மனமொத்து முடிவெடுக்க முடிந்தால்
வரம் அவசியமில்லை என.

,

மிட்டாய் 1.8.2010

2010-08-01T11:42:00.006+03:00

தற்போது வெளியாகிவரும் செய்திகளை பார்க்கும் போது விரைவில் தமிழகத்தில் மதுவிலக்கு அமலில் வந்து விடும் என்று தெரிகிற‌து. ஆனால் பக்கத்து மாநிலங்களில் தாராளமாக கிடைக்கும் போது தமிழகத்தில் மட்டும் அமல்படுத்தி என்ன பயன் இருக்கிறது?

இருக்கிறது! இனி அதிக அளவில் வாங்கி ஸ்டாக் வைப்பது நடக்கும். அண்டை மாநிலங்களில் மது விற்பனை கன்னா பின்னாவென்று அதிகமாகும். காவலர்களுக்கு கேஸ் போட மாமூல் வாங்க மேலும் ஒரு வாய்ப்பு.

ஆனால் பெருமையா சொல்லிக்கலாம். அரசால் முடியாதை குடிமக்கள் சாதித்துக்காட்டிவிட்டார்கள் என்று. எதை என கேட்கிறீர்களா?

அண்டை மாநிலங்களில் இருந்து அவர்கள் அனுமதியோடு தமிழகத்துக்கு தண்ணி கொண்டுவருவதைத்தான். :)

============================

ஒரு வருடம் முன்பு சவுதி நண்பருடன் காரில் செல்லும் போது. அவரின் செல் போனில் GPS ( Global positioning system )ஐ செயல்படுத்தி அவர் செல்லும் இடத்தின் மேப்பைக்கொண்டுவந்தார். அது எந்த சாலையில் போக வேண்டும் எந்த சிக்னலில் U டேர்ன் எடுக்க வேண்டும் என்பது முதற்கொண்டு காட்டியது. வழி தவறி வேறு ரோட்டில் சென்று விட்டால் அங்கிருந்து எப்படி செல்வது என்பதையும் காட்டி விடுகிறது. சவுதியில் இருந்து துபாய் செல்லும் போது மிகவும் உபயோகமாக் இருக்கிறது என்றும் வழிதெரியாமல் சுற்றி நேரத்தை வீணாக்க வேண்டியதில்லை என்றும் சொன்னார்.

நேற்று கணினி பழுது பார்க்க மற்றொரு சவுதி நண்பருடன் செல்ல வேண்டியிருந்தது. அவரின் பிரம்மாண்டமான Toyota sequoia காரில் GPS கருவி பொருத்தப்பட்டிருந்தது. வண்டியை ரிவெர்ஸ் எடுக்கும் போது ரியர்வீயூ மிரர் பார்க்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அதன் திரையில் வண்டிக்கு பின்னால் உள்ள காட்சியை கேமராவின் மூலம் தெளிவாக காட்டிவிடுகிறது. விமானத்தின் காக்பிட்டில் பயணிப்பதைப் போன்ற ஒரு அனுபவம் கிடைத்தது.

நம்மூரில் டெல்லியில் ஓடும் பஸ்களில் இந்த கருவியை பொருத்தப் போவதாக செய்திகளில் படித்தேன். விரையில் எல்லா இடங்களிலும் புழக்கத்துக்கு வந்து விடும்.

===================================

நம்மூரில் இந்த மாதிரி கார்கள் எப்போது வரும் என்று நினைக்கையில் மற்றொரு செய்தி கண்ணில் பட்டது. உலகிலேயே விலை உயர்வான கார் Bugatti veyron இந்த காரின் வேகம் மணிக்கு 400 கி.மீ க்கும் மேல். விலை ரொம்ப அதிகமில்லை 17.5 கோடி மட்டுமே. விலைக்கு ஏற்றாற்போல் சிறப்பம்சங்கள் நிறையவே இருக்கிறது.

இந்த காரின் ஷோரூம் டெல்லியில் வருகிற‌து. அது வருவதற்குள்ளாகவே மூன்று கார்கள் புக்காகிவிட்டதாம்.

====================================

நண்பர் ஆறுமுகம் முருகேச‌ன் ஊர் செல்லவதை முன்னிட்டு சில பொருட்கள் வாங்க‌ வந்திருந்தார். பொருட்கள் வாங்கியபின் நண்பர் ஒருவருக்கு குழந்தை பிறக்கப்போகிறது. அதற்கு ஏதாவது வாங்கிச்செல்லவேண்டும் என்றார்.

ஆறுமாதம் வரை எந்த டிரெஸ் போட்டாலும் சோளக்காட்டு பொம்மை போலத்தான் இருக்கும் என்பதால், ஜான்ஸன் & ஜான்ஸனில் பேபி சோப், ஷாம்பு, பேபி ஆயில் , ஃபீடிங் பாட்டில் வாங்கலாம் என முடிவு செய்து வாங்கினோம். எல்லாம் முடிந்தபின் ஒரு கேள்வி கேட்டு அதிரச் செய்தார். அப்படி என்ன கேட்டார் என்கிறீர்களா?

அக்பர்ஜி இது ஆண் , பெண் ரெண்டு குழந்தைக்கும் யூஸ் பண்ணலாமா?

===================================

இது போன்ற சின்ன சின்ன விசயங்கள் வாழ்க்கையை மேலும் சுவாரஸ்யமாக்குகின்றன.

உறவுகளிடம் பேசமுடியாத சில விசயங்களை கூட நண்பர்களிடம் பேசிவிட முடிவது நட்பின் சிறப்பு.

பாசத்தையும் நேசத்தையும் விட உயர்ந்த விசயம் இந்த உலகத்தில் எங்கு உள்ளது?

நண்பர்கள் எல்லோருமே நண்பர்கள்தான் இதில் நல்ல கெட்ட என்பது கிடையாது. சண்டையும் சச்சரவும் கொண்டாட்டமும் உற்சாகமும் இல்லாத நட்பு என்ன நட்பு?

எந்த பிரச்சனை வந்தாலும் நட்பு என்பது துரோகம் என்ற ஒரு புள்ளியின் மூலம் பிரியாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியது நமது கடமை.

அனைவருக்கும் நண்பர்கள் தின வாழ்த்துகள்.