களவாணி பயம் !

பயமறியா வயதில் எனக்கு முதன்முதலில் பயத்தை ஏற்படுத்தியது திருடர்களை பற்றிய எண்ணங்கள்தான். அதுவும் கனவில் வரும் அவர்களின் கற்பனை முகங்கள் நடுநடுங்க வைப்பவையாக இருக்கும். கருப்பு நிறத்தில் இருக்கமான உடையுடன் முகமூடி போட்டுக்கொண்டு தடித்த உருவத்துடன் வருப‌வர்கள் தான் திருடர்கள் என மனதில் பதிந்து போனது. அந்த மாதிரி ஒருவரிடம் மாட்டி கொள்வதை நினைத்தாலே குலை நடுங்கும்.

எட்டு வயது இருக்கும் போது ஒரு காத்தடி காலத்தில் காத்தாடி விட்டுக்கொண்டு இருக்கும் போது தலையில்லா முண்டம், ஊரை சுற்றி பிள்ளைகளை பிடிக்கிறது என்ற செய்தி கேட்டு வீட்டுக்குள் ஓடியவன். பின்பு துணையில்லாமல் வெளிவருவதில்லை.

ஒரு முறை சந்தைக்கு சென்ற எனது உறவினரிடம் திருடிய ஒருவன், ஊருக்குள் வரும்போது அவர் கண்ணில் பட்டுத் தொலைக்க. உறவினர்கள், தெருக்காரர்களிடம் வசமாக சிக்கி, சின்னாபின்னமானான். திருடனை பார்க்கவேண்டுமென்ற ஆவலில் மனதுக்குள் பீதியுடன் ஓடினேன்.

ஒருவனை ஒரு ஓரமாக உட்காரவைத்து மூணு பேர் காவல் இருந்தனர். அவன் என் திருடனாக(!?) இல்லை. பக்கத்துவீட்டு அண்ணன் மாதிரி இருந்தவனை திருடன் பிம்பத்துக்குள் பொருத்த மனம் மறுத்தது. ( அவர்களை ஏமாற்றிவிட்டு அவன் ஓடியது தனிக்கதை)

பின்பு ஒரு நாள் இரவு விசேஷ வீட்டின் விருந்தில் அனைவரும் கூடியிருந்த போது, முக்கு வீட்டின் மாடியில் திருடன் ஓடிய சத்தத்தை கேட்டதாக சொல்ல மனதில் மறுபடியும் பீதி ஒட்டிக்கொண்டது.

இரவில் வந்த இவந்தான் நான் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் உண்மையான திருடனாக இருப்பான் என்ற எண்ணத்தில் நானும் கூட்டத்துடன் சேர்ந்து ஓடினேன். இரண்டு மூன்று பேர்களாக ஒவ்வொரு திசையிலும் தேடியும் கையில் பிடிபடவில்லை. ஆனால் கனவில் வந்து என்னை துரத்திக்கொண்டிருந்தான்.

படிப்பை பற்றிய பயம் வந்த போது திருடனை பற்றிய கனவுகள் மறைந்து ஃபார்மூலாக்களும் , மூலக்கூறுகளும் கனவுகளின் மூலம் ஆக்கிரமிக்க தொடங்கின. ஒரு வழியாக படிப்பை முடித்தாலும் வேலை என்னும் அரக்கன் முன்பை விட அதிக பயத்தை ஏற்படுத்தினான்.

வேலை செய்யும் இடத்தில் சந்தித்த திருடர்களின் கதை இன்னும் சுவாரஸ்யமானது. ஷோரூமில் திருடியவர்களை விசாரிக்க அலுவலகத்துக்குள் கூட்டி வந்து விடுவார்கள். அங்கு வைத்து பட்டி, டிங்கரிங் பார்த்து அனுப்பி வைப்பார்கள்.

இப்படித்தான் சேலை திருடிய பெண்ணை கூட்டி வந்து விசாரித்ததில். அவள் வேலுரை சேர்ந்த பிரபல மருத்துமனையில் வேலை பார்க்கும் அடையாள அட்டை வைத்திருந்தது மிகவும் அதிர்ச்சியை அளித்தது.

பிரிதொரு சமயம் சட்டைக்குள்ளே டி ஷர்ட்டை போட்டு மறைத்து திருடியவன் பிடிபட்டவுடன், தான் சென்னையில் உள்ள பிரபல கல்லூரியில் 2ம் ஆண்டு மாணவன் என்றும் நண்பர்களிடம் விட்ட சவாலுக்காக திருடியதாகவும் சொன்னதும், அவனிடம் இருந்து செயின் , மோதிரைத்தை வாங்கி வைத்துக் கொண்டு பத்து நாட்கள் அலைய விட்டது தனிக்கதை. அன்று வாங்கிய அடி அவனுக்கு வாழ் நாளுக்கும் மறக்காது.

தன்னை ஒரு விளம்பர ஏஜெண்ட் என்று நம்பவைத்து ரெண்டு லட்ச ரூபாய் சுருட்டியவனை இதே முறையில் கவனித்து போலீஸில் பிடித்து கொடுக்க முடிந்ததே தவிர பணத்தை மீட்க முடியவில்லை, ஆறு மாதம் கழித்து வேறு யாரையோ ஏமாற்ற டிப்டாப்பாக பஸ்ஸில் சென்றவனை பார்த்தது இன்றும் நினைவிருக்கிறது.

இது போல் ஒன்றரை லட்ச ரூபாய் டிராவலர் செக் மோசடி செய்தவன், கிரடிட் கார்டில் ஏமாற்றியவன் என்று பல வகையான திருடர்களை பார்த்ததில் ஒருவரிடம் கூட பால்ய வயதில் வந்த திருடனின் சாயல் இல்லை. ஆனால் அவனை விட இவர்கள் கொடுரமாக தெரிந்தார்கள்.

பொதுவாக சின்ன லெவலில் திருடுபவர்கள் வாங்கும் தண்டனை, லட்சங்களில் திருடுபவர்களுக்கு கிடைப்பதில்லை இன்னும் சொல்லப்போனால் ஓரளவு சட்டம் தெரிந்தவர்களாக இருப்பதால் ஈசியாக தப்பி விடவும் முடிகிறது.

கோடிகளில் திருடுபவர்களிடம் சட்டமே தன்னை ஒப்படைத்து விடுவதால் அவர்கள்தான் பெரிய பதவிகள் இருக்க முடிகிறது. இதுவரை பெரும்பாலான ஊழல் புகார்கள் நிருபிக்க முடியால் இருப்பது ஒரு சிறந்த உதாரணம்.

வேலை பற்றிய எனது பயங்கள் விலகி இருந்த நேரத்தில் திருமண கனவுகள் என்னை சூழ்ந்து கொண்டன,அது முடிந்த பின்பு எதிர்காலம் பற்றிய கனவுகள்.

என்னதான் கனவுகள் அதன் நிறத்தை மாற்றினாலும் அதன் அடிப்படை நாதமான பயம் என்றும் அதனுள்ளே ஒட்டிக்கொண்டே வந்து, எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கவலையை ஏற்படுத்தி நமது நிகழ்காலத்தின் சந்தோசங்களை திருடிச் சென்று விடுகிறது.

,